σείω

Ancient Greek

Alternative forms

• σίω (Poetic)

Etymology

From Proto-Indo-European *tuei-. Cognates include Sanskrit त्वेषति (tvéṣati) and Avestan 𐬚𐬬𐬀𐬫𐬀𐬵 (ʮway-ah, “fright, fear”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /se͜éɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /síːoː/

• (4th AD Koine): IPA: /sío/

• (10th AD Byzantine): IPA: /sío/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /sío/

Verb

σείω (seiō) future: σείσω aorist: ἔσεισα perfect: σἐσεικα perfect m/p: σέσεισμαι aorist passive: ἐσείσθην

1. I shake, move back and forth
2. I disturb, agitate
3. I accuse falsely, blackmail

Inflection

    Present: σείω, σείομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σείω	σείεις	σείει	σείετον	σείετον	σείομεν	σείετε	σείουσι(ν)
	subjunctive	σείω	σείῃς	σείῃ	σείητον	σείητον	σείωμεν	σείητε	σείωσι(ν)
	optative	σείοιμι	σείοις	σείοι	σείοιτον	σειοίτην	σείοιμεν	σείοιτε	σείοιεν
	imperative		σεῖε	σειέτω	σείετον	σειέτων		σείετε	σειόντων
middle/ passive	indicative	σείομαι	σείει/ σείῃ	σείεται	σείεσθον	σείεσθον	σειόμεθα	σείεσθε	σείονται
	subjunctive	σείωμαι	σείῃ	σείηται	σείησθον	σείησθον	σειώμεθα	σείησθε	σείωνται
	optative	σειοίμην	σείοιο	σείοιτο	σείοισθον	σειοίσθην	σειοίμεθα	σείοισθε	σείοιντο
	imperative		σείου	σειέσθω	σείεσθον	σειέσθων		σείεσθε	σειέσθων
		active				middle/passive
infinitive		σείειν				σείεσθαι
participle		σείων , σείουσα , σεῖον				σειόμενος , σειομένη , σειόμενον

    Imperfect: ἕσειον, ἐσειόμην

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἕσειον	ἕσειες	ἕσειε	ἐσείετον	ἐσειέτην	ἐσείομεν	ἐσείετε	ἕσειον
middle/ passive		ἐσειόμην	ἐσείου	ἐσείετο	ἐσείεσθον	ἐσειέσθην	ἐσειόμεθα	ἐσείεσθε	ἐσείοντο

    Future: σείσω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σείσω	σείσεις	σείσει	σείσετον	σείσετον	σείσομεν	σείσετε	σείσουσι(ν)
	optative	σείσοιμι	σείσοις	σείσοι	σείσοιτον	σεισοίτην	σείσοιμεν	σείσοιτε	σείσοιεν
middle	indicative	σείσομαι	σείσει/ σείσῃ	σείσεται	σείσεσθον	σείσεσθον	σεισόμεθα	σείσεσθε	σείσονται
	optative	σεισοίμην	σείσοιο	σείσοιτο	σείσοισθον	σεισοίσθην	σεισοίμεθα	σείσοισθε	σείσοιντο
passive	indicative	σεισθήσομαι	σεισθήσει/ σεισθήσῃ	σεισθήσεται	σεισθήσεσθον	σεισθήσεσθον	σεισθησόμεθα	σεισθήσεσθε	σεισθήσονται
	optative	σεισθησοίμην	σεισθήσοιο	σεισθήσοιτο	σεισθήσοισθον	σεισθησοίσθην	σεισθησοίμεθα	σεισθήσοισθε	σεισθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		σείσειν			σείσεσθαι		σεισθήσεσθαι
participle		σείσων , σείσουσα , σεῖσον			σεισόμενος , σεισομένη , σεισόμενον		σεισθησόμενος , σεισθησομένη , σεισθησόμενον

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G4579