σεισμός

Ancient Greek

Etymology

From σείω (seiō, “I shake”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /se͜ezmós/

• (1st BC Egyptian): IPA: /siːzmós/

• (4th AD Koine): IPA: /sizmós/

• (10th AD Byzantine): IPA: /sizmós/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /sizmós/

Noun

σεισμός (genitive σεισμοῦ) m, second declension; (seismos)

1. shaking, shock
2. earthquake
3. storm
4. agitation, commotion

Inflection

Second declension of σεισμός, σεισμοῦ

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	σεισμός	σεισμώ	σεισμοί
Genitive	σεισμοῦ	σεισμοῖν	σεισμῶν
Dative	σεισμῷ	σεισμοῖν	σεισμοῖς
Accusative	σεισμόν	σεισμώ	σεισμούς
Vocative	σεισμέ	σεισμώ	σεισμοί

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G4578

---

Greek

Noun

σεισμός (seismós) m,   plural σεισμοί

1. earthquake, tremor

Declension

declension of σεισμός

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	σεισμός	σεισμοί
genitive (γενική)	σεισμού	σεισμών
accusative (αιτιατική)	σεισμό	σεισμούς
vocative (κλητική)	σεισμέ	σεισμοί

See also

• Σεισμός on the Greek Wikipedia.el.Wikipedia