կարկուտ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian կարկուտ (karkut).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

կարկուտ (karkut)

  1. hail

Declension[edit]


Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

From earlier *կակրուտ (*kakrut), reduplicated from Proto-Indo-European *groHd- or *greh₃d-. Cognate with Russian град (grad), Lithuanian grúodas (frozen dirt or earth), Latin grandō.

Noun[edit]

կարկուտ (karkut

  1. hail
    կարկուտ մեծ, հատ կարկտիkarkut mec, hat karkti ― hailstone
    տեղատարափ կարկտիtełatarapʿ karkti ― hailstorm
    հարուած կարկտիharuac karkti ― shower of hail
    տեղալ, արկանել կարկուտtełal, arkanel karkut ― to hail
    հարկանել կարկտիւharkanel karktiw ― to spoil or ravage by hail

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • կարկուտ in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian–English, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • կարկուտ in Gabriēl Awetikʿean, Xačʿatur Siwrmēlean, Mkrtičʿ Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language], in 2 vols, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • կարկուտ in Hračʿeay Ačaṙean (1971–79), Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words], in 4 vols (second edition), Yerevan: Yerevan State University
  • Hrach Martirosyan (2010), Etymological Dictionary of the Armenian Inherited Lexicon, Leiden, Boston: Brill Academic Publishers, ISBN 9789004173378, page 355