ἅπτω

Ancient Greek

Etymology

Unclear. There are a number of competing theories as to the origin of this word. Has been connected to Avestan 𐬁𐬟𐬆𐬥𐬙𐬈 (āfǝnte), 𐬀𐬞𐬀𐬫𐬈𐬌𐬙𐬌 (apayeiti), Latin apō, apex, and Sanskrit आप्त (āpta). Has also been connected with ἰάπτω (iaptō, “I send, drive forth”), ἁφή (aphē, “grip”) and Old Armenian ափ (apʿ, “palm”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /ha͜áptɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /háːptoː/

• (4th AD Koine): IPA: /ápto/

• (10th AD Byzantine): IPA: /áfto/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /áfto/

Verb

ἅπτω (haptō) future: ἅψω aorist: ἧψα perfect m/p: ἧμμαι

1. I kindle, set on fire, fasten fire to
2. I fasten to, bind fast
3. I join to
4. (middle) I fasten myself to, cling to, hang on by, lay hold of, grasp, touch
5. (middle) I reach the mark
6. (middle) I engage in, take part in
7. (middle) I set upon, attack, assail
8. (middle) I touch, affect
9. (middle) I grasp with the senses, apprehend, perceive
10. (middle) I come up to, reach, gain

Inflection

    Present: ἅπτω, ἅπτομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἅπτω	ἅπτεις	ἅπτει	ἅπτετον	ἅπτετον	ἅπτομεν	ἅπτετε	ἅπτουσι(ν)
	subjunctive	ἅπτω	ἅπτῃς	ἅπτῃ	ἅπτητον	ἅπτητον	ἅπτωμεν	ἅπτητε	ἅπτωσι(ν)
	optative	ἅπτοιμι	ἅπτοις	ἅπτοι	ἅπτοιτον	ἁπτοίτην	ἅπτοιμεν	ἅπτοιτε	ἅπτοιεν
	imperative		ἇπτε	ἁπτέτω	ἅπτετον	ἁπτέτων		ἅπτετε	ἁπτόντων
middle/ passive	indicative	ἅπτομαι	ἅπτει/ ἅπτῃ	ἅπτεται	ἅπτεσθον	ἅπτεσθον	ἁπτόμεθα	ἅπτεσθε	ἅπτονται
	subjunctive	ἅπτωμαι	ἅπτῃ	ἅπτηται	ἅπτησθον	ἅπτησθον	ἁπτώμεθα	ἅπτησθε	ἅπτωνται
	optative	ἁπτοίμην	ἅπτοιο	ἅπτοιτο	ἅπτοισθον	ἁπτοίσθην	ἁπτοίμεθα	ἅπτοισθε	ἅπτοιντο
	imperative		ἅπτου	ἁπτέσθω	ἅπτεσθον	ἁπτέσθων		ἅπτεσθε	ἁπτέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἅπτειν				ἅπτεσθαι
participle		ἅπτων , ἅπτουσα , ἇπτον				ἁπτόμενος , ἁπτομένη , ἁπτόμενον

    Imperfect: ἧπτον, ἡπτόμην

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἧπτον	ἧπτες	ἧπτε	ἥπτετον	ἡπτέτην	ἥπτομεν	ἥπτετε	ἧπτον
middle/ passive		ἡπτόμην	ἥπτου	ἥπτετο	ἥπτεσθον	ἡπτέσθην	ἡπτόμεθα	ἥπτεσθε	ἥπτοντο

    Future: ἅψω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἅψω	ἅψεις	ἅψει	ἅψετον	ἅψετον	ἅψομεν	ἅψετε	ἅψουσι(ν)
	optative	ἅψοιμι	ἅψοις	ἅψοι	ἅψοιτον	ἁψοίτην	ἅψοιμεν	ἅψοιτε	ἅψοιεν
middle	indicative	ἅψομαι	ἅψει/ ἅψῃ	ἅψεται	ἅψεσθον	ἅψεσθον	ἁψόμεθα	ἅψεσθε	ἅψονται
	optative	ἁψοίμην	ἅψοιο	ἅψοιτο	ἅψοισθον	ἁψοίσθην	ἁψοίμεθα	ἅψοισθε	ἅψοιντο
passive	indicative	ἁφθήσομαι	ἁφθήσει/ ἁφθήσῃ	ἁφθήσεται	ἁφθήσεσθον	ἁφθήσεσθον	ἁφθησόμεθα	ἁφθήσεσθε	ἁφθήσονται
	optative	ἁφθησοίμην	ἁφθήσοιο	ἁφθήσοιτο	ἁφθήσοισθον	ἁφθησοίσθην	ἁφθησοίμεθα	ἁφθήσοισθε	ἁφθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ἅψειν			ἅψεσθαι		ἁφθήσεσθαι
participle		ἅψων , ἅψουσα , ἇψον			ἁψόμενος , ἁψομένη , ἁψόμενον		ἁφθησόμενος , ἁφθησομένη , ἁφθησόμενον

    Aorist: ἧψα, ἡψάμην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἧψα	ἧψας	ἧψε	ἥψατον	ἡψάτην	ἥψαμεν	ἥψατε	ἧψαν
	subjunctive	ἅψω	ἅψῃς	ἅψῃ	ἅψητον	ἅψητον	ἅψωμεν	ἅψητε	ἅψωσι(ν)
	optative	ἅψαιμι	ἅψαις/ ἅψειας	ἅψαι/ ἅψειε	ἅψαιτον	ἁψαίτην	ἅψαιμεν	ἅψαιτε	ἅψαιεν/ ἅψειαν
	imperative		ἇψον	ἁψάτω	ἅψατον	ἁψάτων		ἅψατε	ἁψάντων
middle	indicative	ἡψάμην	ἥψω	ἥψατο	ἥψασθον	ἡψάσθην	ἡψάμεθα	ἥψασθε	ἥψαντο
	subjunctive	ἅψωμαι	ἅψῃ	ἅψηται	ἅψησθον	ἅψησθον	ἁψώμεθα	ἅψησθε	ἅψωνται
	optative	ἁψαίμην	ἅψαιο	ἅψαιτο	ἅψαισθον	ἁψαίσθην	ἁψαίμεθα	ἅψαισθε	ἅψαιντο
	imperative		ἇψαι	ἁψάσθω	ἅψασθον	ἁψάσθων		ἅψασθε	ἁψάσθων
		active				middle
infinitive		ἇψαι				ἅψασθαι
participle	m	ἅψας				ἁψάμενος
	f	ἅψασα				ἁψαμένη
	n	ἇψαν				ἁψάμενον

    Perfect: ἧμμαι

number		singular			dual		plural
perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	ἧμμαι	ἧψαι	ἧπται	ἧφθον	ἧφθον	ἥμμεθα	ἧφθε	ἡμμένοι εἰσί
	subjunctive	ἡμμένος ὦ	ἡμμένος ᾖς	ἡμμένος ᾖ	ἡμμένω ἦτον	ἡμμένω ἦτον	ἡμμένοι ὦμεν	ἡμμένοι ἦτε	ἡμμένοι ὦσι
	optative	ἡμμένος εἴην	ἡμμένος εἴης	ἡμμένος εἴη	ἡμμένοι εἴητον/ ἡμμένοι εἶτον	ἡμμένω εἰήτην/ ἡμμένω εἴτην	ἡμμένοι εἴημεν/ ἡμμένοι εἶμεν	ἡμμένοι εἴητε/ ἡμμένοι εἶτε	ἡμμένοι εἴησαν/ ἡμμένοι εἶεν
	imperative		ἧψο	ἥφθω	ἧφθον	ἥφθων		ἧφθε	ἥφθων
		infinitive				participle
infinitive		ἥφθαι				ἡμμένος , ἡμμένη , ἡμμένον

    Pluperfect: ἥμμην

number		singular			dual		plural
pluperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
indicative	middle/ passive	ἥμμην	ἧψο	ἧπτο	ἧφθον	ἥφθην	ἥμμεθα	ἧφθε	ἡμμένοι ἦσαν

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G681