abdikation
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Danish
[edit] Etymology
Verbal noun to abdicere (“‘abdicate’”).
[edit] Noun
abdikation c. (singular definite abdikationen, plural indefinite abdikationer)
[edit] Synonyms
[edit] Inflection
Inflection of “abdikation”
| common gender | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative, dative and accusative | abdikation | abdikationen | abdikationer | abdikationerne |
| genitive | abdikations | abdikationens | abdikationers | abdikationernes |
[edit] Swedish
[edit] Noun
| Inflection for abdikation | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| common | Indefinite | Definite | Indefinite | Definite |
| Base form | abdikation | abdikationen | abdikationer | abdikationerna |
| Possessive form | abdikations | abdikationens | abdikationers | abdikationernas |
abdikation