biblioteka
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Ladino [edit]
Noun [edit]
biblioteka f (Latin spelling; plural bibliotekas)
Norwegian [edit]
Pronunciation [edit]
Alternative forms [edit]
- bibliotekene (Bokmål)
- biblieteki (Nynorsk)
Noun [edit]
biblioteka
- definite plural of bibliotek
Polish [edit]
Pronunciation [edit]
-
audio (file)
Noun [edit]
biblioteka f
- library (institution which holds books)
Declension [edit]
declension of biblioteka
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | biblioteka | biblioteki |
| genitive | biblioteki | bibliotek |
| dative | bibliotece | bibliotekom |
| accusative | bibliotekę | biblioteki |
| instrumental | biblioteką | bibliotekami |
| locative | bibliotece | bibliotekach |
| vocative | biblioteko | biblioteki |
Derived terms [edit]
- bibliotekarski (adjective)
- bibliotekarz
- bibliotekarka
- biblioteczka
Serbo-Croatian [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: /bibliotěːka/
- Hyphenation: bib‧li‧o‧te‧ka
Noun [edit]
bibliotéka f (Cyrillic spelling библиоте́ка)
Declension [edit]
declension of biblioteka
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | biblioteka | biblioteke |
| genitive | biblioteke | biblioteka |
| dative | biblioteci | bibliotekama |
| accusative | biblioteku | biblioteke |
| vocative | biblioteko | biblioteke |
| locative | biblioteci | bibliotekama |
| instrumental | bibliotekom | bibliotekama |