dubius
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin[edit]
Etymology[edit]
Shortened form of duhibius (“held as two”), from duo (“two”) + habeō (“have, hold”).
Adjective[edit]
dubius m (feminine dubia, neuter dubium); first/second declension
- Moving in two directions alternately, vibrating to and fro, fluctuating, wavering.
- (figuratively) Vacillating in mind, uncertain; doubting, doubtful, dubious, irresolute, undetermined.
- (of a situation) Precarious, dangerous, critical, difficult, adverse, doubtful.
- (of weather) Changeable, uncertain.
Inflection[edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dubius | dubia | dubium | dubiī | dubiae | dubia | |
| genitive | dubiī | dubiae | dubiī | dubiōrum | dubiārum | dubiōrum | |
| dative | dubiō | dubiae | dubiō | dubiīs | dubiīs | dubiīs | |
| accusative | dubium | dubiam | dubium | dubiōs | dubiās | dubia | |
| ablative | dubiō | dubiā | dubiō | dubiīs | dubiīs | dubiīs | |
| vocative | dubie | dubia | dubium | dubiī | dubiae | dubia | |
Antonyms[edit]
- (doubtful): indubius
Derived terms[edit]
Related terms[edit]
Descendants[edit]
References[edit]
- dubius in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879