granatus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
From grānum (“grain, seed”) + -ātus.
Pronunciation [edit]
Adjective [edit]
grānātus m (feminine grānāta, neuter grānātum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | grānātus | grānāta | grānātum | grānātī | grānātae | grānāta | |
| genitive | grānātī | grānātae | grānātī | grānātōrum | grānātārum | grānātōrum | |
| dative | grānātō | grānātae | grānātō | grānātīs | grānātīs | grānātīs | |
| accusative | grānātum | grānātam | grānātum | grānātōs | grānātās | grānāta | |
| ablative | grānātō | grānātā | grānātō | grānātīs | grānātīs | grānātīs | |
| vocative | grānāte | grānāta | grānātum | grānātī | grānātae | grānāta | |