grein
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Dutch [edit]
Etymology [edit]
From Middle Dutch grein (“a grain”), from French grain (“a grain”), from Latin grānum (“a grain”), from Proto-Indo-European *ǵr̥h₂nóm (“grain”). Doublette with Dutch graan (“grain”), which descended directly from Latin grānum (“a grain”).
Noun [edit]
grein n (plural greinen, diminutive greintje)
- a small something; a grain
Related terms [edit]
Faroese [edit]
Noun [edit]
grein f (genitive singular greinar, plural greinar or greinir)
Declension [edit]
| f6 | Singular | Plural | ||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Nominative | grein | greinin | greinar | greinarnar |
| Accusative | grein | greinina | greinar | greinarnar |
| Dative | grein | greinini | greinum | greinunum |
| Genitive | greinar | greinarinnar | greina | greinanna |
| f2 | Singular | Plural | ||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Nominative | grein | greinin | greinir | greinirnar |
| Accusative | grein | greinina | greinir | greinirnar |
| Dative | grein | greinini | greinum | greinunum |
| Genitive | greinar | greinarinnar | greina | greinanna |
Icelandic [edit]
Pronunciation [edit]
Noun [edit]
grein f (genitive singular greinar, plural greinar)
Declension [edit]
declension of grein
| f-s1 | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | grein | greinin | greinar | greinarnar |
| accusative | grein | greinina | greinar | greinarnar |
| dative | grein | greininni | greinum | greinunum |
| genitive | greinar | greinarinnar | greina | greinanna |