kombinatorik
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Swedish
[edit] Noun
kombinatorik c.
[edit] Declension
Declension of kombinatorik
| uncountable | uncountable | |||
|---|---|---|---|---|
| Common | indefinite | definite | ||
| nominative | kombinatorik | kombinatoriken | ||
| genitive | kombinatoriks | kombinatorikens | ||