maritare
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Italian
[edit] Etymology
From Latin maritare, present active infinitive of marito.
[edit] Verb
maritare
- (transitive) To marry.
[edit] Related terms
[edit] Conjugation
Conjugation of maritare
| infinitive | maritare | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | maritando | |||
| present participle | maritante | past participle | maritato | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | marito | mariti | marita | maritiamo | maritate | maritano |
| imperfect | maritavo | maritavi | maritava | maritavamo | maritavate | maritavano |
| past historic | maritai | maritasti | maritò | maritammo | maritaste | maritarono |
| future | mariterò | mariterai | mariterà | mariteremo | mariterete | mariteranno |
| conditional | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | mariterei | mariteresti | mariterebbe | mariteremmo | maritereste | mariterebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei | che noi | che voi | che essi/che esse |
| present | mariti | mariti | mariti | maritiamo | maritiate | maritino |
| imperfect | maritassi | maritassi | maritasse | maritassimo | maritaste | maritassero |
| imperative | - | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| marita | mariti | maritiamo | maritate | maritino | ||
[edit] Anagrams
[edit] Latin
[edit] Verb
marītāre
- present active infinitive of marītō