modig
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Danish
[edit] Etymology
From mod (“‘courage’”) + -ig, from Old Norse móðugr.
[edit] Pronunciation
- IPA: /moːdi/, [ˈmoːði]
[edit] Adjective
modig (neuter modigt, definite and plural modige, comparative modigere, superlative modigst)
[edit] Old English
[edit] Etymology
Germanic *mōdago-, corresponding to mōd + -iġ. Cognate with Middle Dutch moedich (Dutch moedig), Old High German -muoti (in compounds) (German mutig), Old Norse móðugr (Swedish modig), Gothic 𐌼𐍉𐌳𐌰𐌲𐍃.
[edit] Pronunciation
- IPA: /ˈmoːdij/
[edit] Adjective
mōdiġ
- brave, courageous
- passionate, high-spirited
[edit] Declension
| Weak | Strong | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| singular | plural | singular | plural | ||||||||||
| m | n | f | m | n | f | m | n | f | |||||
| nominative | mōd(i)ġa | mōd(i)ġe | mōd(i)ġe | mōd(i)ġan | nom. | mōdiġ | mōdiġ | mōd(i)ġu | mōd(i)ġe | mōd(i)ġu, -e | mōd(i)ġa, -e | ||
| accusative | mōd(i)ġan | mōd(i)ġe | mōd(i)ġan | acc. | mōdiġne | mōdiġ | mōd(i)ġe | mōd(i)ġe | mōd(i)ġu, -e | mōd(i)ġa, -e | |||
| genitive | mōd(i)ġan | mōdiġra, mōd(i)ġena | gen. | mōd(i)ġes | mōd(i)ġes | mōdiġre | mōdiġra | ||||||
| dative | mōd(i)ġan | mōd(i)ġum | dat. | mōd(i)ġum | mōd(i)ġum | mōdiġre | mōd(i)ġum | ||||||
| instrumental | mōd(i)ġe | ||||||||||||
[edit] Descendants
- English: moody
[edit] Swedish
[edit] Etymology
[edit] Pronunciation
[edit] Adjective
modig
| Inflections of modig |
Absolute | Comparative | Superlative | ||
| Attributive | Predicative | ||||
| Indefinite singular |
Common | modig | modigare | modigast | |
| Neuter | modigt | ||||
| Definite singular |
Masc. | modige | modigaste | ||
| All | modiga | modigaste | |||
| Plural | modiga | modigaste | |||