paganus
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Adjective
pāgānus m. (feminine pāgāna, neuter pāgānum); first/second declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | pāgānus | pāgāna | pāgānum | pāgānī | pāgānae | pāgāna | |
| genitive | pāgānī | pāgānae | pāgānī | pāgānōrum | pāgānārum | pāgānōrum | |
| dative | pāgānō | pāgānae | pāgānō | pāgānīs | pāgānīs | pāgānīs | |
| accusative | pāgānum | pāgānam | pāgānum | pāgānōs | pāgānās | pāgāna | |
| ablative | pāgānō | pāgānā | pāgānō | pāgānīs | pāgānīs | pāgānīs | |
| vocative | pāgāne | pāgāna | pāgānum | pāgānī | pāgānae | pāgāna | |
[edit] Noun
pāgānus (genitive pāgānī); m, second declension
[edit] Inflection
Second declension (2).
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | pāgānus | pāgānī |
| genitive | pāgānī | pāgānōrum |
| dative | pāgānō | pāgānīs |
| accusative | pāgānum | pāgānōs |
| ablative | pāgānō | pāgānīs |
| vocative | pāgāne | pāgānī |

