scall
Definition from Wiktionary, the free dictionary
[edit] Irish
[edit] Verb
scall
- (cooking) to poach
[edit] Conjugation
First Conjugation (A)
| singular | plural | autonomous | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||
| indicative | present | scallaim | scallann tú; scallair† |
scallann sé, sí | scallaimid | scallann sibh | scallann siad; scallaid† |
scalltar | |
| past | scall mé; scallas† |
scall tú; scallais† |
scall sé, sí | scallamar | scall sibh; scallabhair† |
scall siad; scalladar† |
scalladh | ||
| future | scallfaidh mé; scallfad† |
scallfaidh tú; scallfair† |
scallfaidh sé, sí | scallfaimid; scallfam† |
scallfaidh sibh | scallfaidh siad; scallfaid† |
scallfar | ||
| past habitual | scallainn | scalltá | scalladh sé, sí | scallaimis | scalladh sibh | scallaidís | scalltaí | ||
| imperative | scallaim | scall | scalladh sé, sí | scallaimis | scallaigí | scallaidís | scalltar | ||
| conditional | scallfainn | scallfá | scallfadh sé, sí | scallfaimis | scallfadh sibh | scallfaidís | scallfaí | ||
| subjunctive | present | scalla mé; scallad† |
scalla tú; scallair† |
scalla sé, sí | scallaimid | scalla sibh | scalla siad; scallaid† |
scalltar | |
| past | scallainn | scalltá | scalladh sé, sí | scallaimis | scalladh sibh | scallaidís | scalltaí | ||
| verbal noun | scalladh | ||||||||
| past participle | scallta | ||||||||
† Dialect form