terughalen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Contents

Dutch [edit]

Etymology [edit]

terug +‎ halen

Verb [edit]

terughalen

  1. to recall

Conjugation [edit]

Conjugation of terughalen (weak, separable)
infinitive terughalen
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular haal terug haalde terug terughaal terughaalde
2nd person singular haalt terug haalde terug terughaalt terughaalde
3rd person singular haalt terug haalde terug terughaalt terughaalde
plural halen terug haalden terug terughalen terughaalden
subjunctive sing.1 hale terug haalde terug terughale terughaalde
subjunctive plur.1 halen terug haalden terug terughalen terughaalden
imperative sing. haal terug
imperative plur.1 haalt terug
participles terughalend (hebben) teruggehaald
1) Archaic.

Anagrams [edit]

Retrieved from "http://en.wiktionary.org/w/index.php?title=terughalen&oldid=19704787"