uitdrukken

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

uit +‎ drukken

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈœy̯ˌdrʏkə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: uit‧druk‧ken

Verb[edit]

uitdrukken (past singular drukte uit, past participle uitgedrukt)

  1. to express

Conjugation[edit]

Anagrams[edit]