verstijven

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

verstijven (past singular verstijfde, past participle verstijfd)

  1. to stiffen, to become stiff, to freeze
    Haar keel was, net als haar hele lijf, verstijfd van schrik.
    Her throat was, just like her whole body, frozen with fear.

Conjugation[edit]