öğretmen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From öğretmek.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [øɰɾetmen]
  • Hyphenation: öğ‧ret‧men

Noun[edit]

öğretmen (definite accusative öğretmeni, plural öğretmenler)

  1. (education) teacher

Declension[edit]

Inflection
Nominative öğretmen
Definite accusative öğretmeni
Singular Plural
Nominative öğretmen öğretmenler
Definite accusative öğretmeni öğretmenleri
Dative öğretmene öğretmenlere
Locative öğretmende öğretmenlerde
Ablative öğretmenden öğretmenlerden
Genitive öğretmenin öğretmenlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular öğretmenim öğretmenlerim
2nd singular öğretmenin öğretmenlerin
3rd singular öğretmeni öğretmenleri
1st plural öğretmenimiz öğretmenlerimiz
2nd plural öğretmeniniz öğretmenleriniz
3rd plural öğretmenleri öğretmenleri
Predicative forms
Singular Plural
1st singular öğretmenim öğretmenlerim
2nd singular öğretmensin öğretmenlersin
3rd singular öğretmen
öğretmendir
öğretmenler
öğretmenlerdir
1st plural öğretmeniz öğretmenleriz
2nd plural öğretmensiniz öğretmenlersiniz
3rd plural öğretmenler öğretmenlerdir

Related terms[edit]

See also[edit]