ölümcül

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ølymˈd͡ʒyl/
  • Hyphenation: ö‧lüm‧cül

Adjective[edit]

ölümcül (comparative daha ölümcül, superlative en ölümcül)

  1. causing death
  2. (medicine) pernicious
Declension[edit]
Inflection
Nominative ölümcül
Definite accusative ölümcülü
Singular Plural
Nominative ölümcül ölümcüller
Definite accusative ölümcülü ölümcülleri
Dative ölümcüle ölümcüllere
Locative ölümcülde ölümcüllerde
Ablative ölümcülden ölümcüllerden
Genitive ölümcülün ölümcüllerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular ölümcülüm ölümcüllerim
2nd singular ölümcülün ölümcüllerin
3rd singular ölümcülü ölümcülleri
1st plural ölümcülümüz ölümcüllerimiz
2nd plural ölümcülünüz ölümcülleriniz
3rd plural ölümcülleri ölümcülleri