örüntü

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Noun[edit]

örüntü (definite accusative örüntüyü, plural örüntüler)

  1. pattern

Declension[edit]

Inflection
Nominative örüntü
Definite accusative örüntüyü
Singular Plural
Nominative örüntü örüntüler
Definite accusative örüntüyü örüntüleri
Dative örüntüye örüntülere
Locative örüntüde örüntülerde
Ablative örüntüden örüntülerden
Genitive örüntünün örüntülerin

Synonyms[edit]