özel

See also: ozel, Özel, and özəl

Turkish

Etymology

By surface analysis, öz +‎ -el. A 1930s coinage to replace the Arabic derivatives hususi, şahsi, and zati.

Pronunciation

• IPA^(key): /øˈzel/, [-æl]
• Hyphenation: ö‧zel

Adjective

özel

1. special

   Synonyms: hususi, mahsus, spesiyal

2. private

   Synonyms: hususi, zatî

Declension

Predicative forms of özel

present tense
	positive declarative	positive interrogative
ben (I am)	özelim	özel miyim?
sen (you are)	özelsin	özel misin?
o (he/she/it is)	özel / özeldir	özel mi?
biz (we are)	özeliz	özel miyiz?
siz (you are)	özelsiniz	özel misiniz?
onlar (they are)	özel(ler)	özel(ler) mi?
past tense
	positive declarative	positive interrogative
ben (I was)	özeldim	özel miydim?
sen (you were)	özeldin	özel miydin?
o (he/she/it was)	özeldi	özel miydi?
biz (we were)	özeldik	özel miydik?
siz (you were)	özeldiniz	özel miydiniz?
onlar (they were)	özeldiler	özel miydiler?
indirect past
	positive declarative	positive interrogative
ben (I was)	özelmişim	özel miymişim?
sen (you were)	özelmişsin	özel miymişsin?
o (he/she/it was)	özelmiş	özel miymiş?
biz (we were)	özelmişiz	özel miymişiz?
siz (you were)	özelmişsiniz	özel miymişsiniz?
onlar (they were)	özelmişler	özel miymişler?
conditional
	positive declarative	positive interrogative
ben (if I)	özelsem	özel miysem?
sen (if you)	özelsen	özel miysen?
o (if he/she/it)	özelse	özel miyse?
biz (if we)	özelsek	özel miysek?
siz (if you)	özelseniz	özel miyseniz?
onlar (if they)	özelseler	özel miyseler?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

Derived terms

• özel ad
• özel okul
• özelge
• özelleşmek
• özellik

Descendants

• → Azerbaijani: özəl

Further reading

• “özel”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “özel”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Nişanyan, Sevan (2002–), “özel”, in Nişanyan Sözlük