έδαφος

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Greek[edit]

Etymology[edit]

From the Ancient Greek ἔδαφος ‎(édaphos).

Noun[edit]

έδαφος ‎(édafosn ‎(plural εδάφη)

  1. ground
    κερδίζω έδαφος‎ ― kerdízo édafos ― to gain ground
    Ξάπλωσε στο έδαφος.‎ ― Xáplose sto édafos. ― He lay down on the ground.
  2. soil, land, earth
    Το έδαφος εδώ ήταν κάποτε γόνιμο.‎ ― To édafos edó ítan kápote gónimo. ― The soil was once fertile here.
  3. territory
    Βρεθήκαμε πάλι σε ελληνικό έδαφος.‎ ― Vrethíkame páli se ellinikó édafos. ― We were back on Greek territory.

Declension[edit]