ακατάληκτος
Greek
Etymology
From Ancient Greek ἀκατάληκτος (akatálēktos)
Adjective
ακατάληκτος • (akatáliktos) m (feminine ακατάληκτη, neuter ακατάληκτο)
- (grammar) without ending, without termination
Declension
Declension of ακατάληκτος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ακατάληκτος • | ακατάληκτη • | ακατάληκτο • | ακατάληκτοι • | ακατάληκτες • | ακατάληκτα • |
genitive | ακατάληκτου • | ακατάληκτης • | ακατάληκτου • | ακατάληκτων • | ακατάληκτων • | ακατάληκτων • |
accusative | ακατάληκτο • | ακατάληκτη • | ακατάληκτο • | ακατάληκτους • | ακατάληκτες • | ακατάληκτα • |
vocative | ακατάληκτε • | ακατάληκτη • | ακατάληκτο • | ακατάληκτοι • | ακατάληκτες • | ακατάληκτα • |
Synonyms
Related terms
- κατάληξη f (katálixi, “ending, result”)