αμαρτία

See also: ἁμαρτία

Greek

Etymology

Inherited from Ancient Greek ἁμαρτία (hamartía).

Noun

αμαρτία • (amartía) f (plural αμαρτίες)

1. (religion) sin
2. debauchery, sin
3. affair

Declension

Declension of αμαρτία

	singular	plural
nominative	αμαρτία (amartía)	αμαρτίες (amartíes)
genitive	αμαρτίας (amartías)	αμαρτιών (amartión)
accusative	αμαρτία (amartía)	αμαρτίες (amartíes)
vocative	αμαρτία (amartía)	αμαρτίες (amartíes)

Synonyms

• αμάρτημα n (amártima)
• ανόμημα n (anómima)

Related terms

• αμαρτάνω (amartáno, “to sin”)
• αμαρτωλή f (amartolí, “sinner”)
• αμαρτωλός m (amartolós, “sinner”)
• αμαρτωλότητα f (amartolótita, “sinfulness”)
• ήμαρτον (ímarton, “sorry, mea culpa”)

See also

• παράπτωμα n (paráptoma, “misdeed, misdemeanour”)

References

• αμαρτία, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language

Further reading

• αμαρτία on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el