γελωτοποιός
Greek
Etymology
From Ancient Greek γελωτοποιός (gelōtopoiós), from Ancient Greek γέλως (gélōs, “laughter”).
Pronunciation
Noun
γελωτοποιός • (gelotopoiós) m (plural γελωτοποιοί)
- (history) jester, fool, joker, buffoon, clown (person employed to amuse a court)
- ο γελωτοποιός του βασιλιά ― o gelotopoiós tou vasiliá ― the king's jester
Declension
Declension of γελωτοποιός
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | γελωτοποιός • | γελωτοποιοί • |
genitive | γελωτοποιού • | γελωτοποιών • |
accusative | γελωτοποιό • | γελωτοποιούς • |
vocative | γελωτοποιέ • | γελωτοποιοί • |
Synonyms
Derived terms
- γελωτοποιία f (gelotopoiía, “buffoonery, foolery”)