ικανότητα

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἱκανότης (hikanótēs), equivalent to ικανός (ikanós, “capable, able”) +‎ -ότητα (-ótita, “-ity, -ness”).

Noun

ικανότητα • (ikanótita) f (plural ικανότητες)

1. ability, capacity, capability, competence, faculty, proficiency

   Synonyms: αξιοσύνη (axiosýni), αξιάδα (axiáda), αξιότητα (axiótita)

Declension

Declension of ικανότητα

	singular	plural
nominative	ικανότητα (ikanótita)	ικανότητες (ikanótites)
genitive	ικανότητας (ikanótitas)	ικανοτήτων (ikanotíton)
accusative	ικανότητα (ikanótita)	ικανότητες (ikanótites)
vocative	ικανότητα (ikanótita)	ικανότητες (ikanótites)