καβαλάρης

Greek

Etymology

Borrowed from Late Latin caballārius.

Noun

καβαλάρης • (kavaláris) m

1. rider
2. (music instruments) saddle (bridge nut)

Declension

Declension of καβαλάρης

	singular	plural
nominative	καβαλάρης (kavaláris)	καβαλάρηδες (kavalárides)
genitive	καβαλάρη (kavalári)	καβαλάρηδων (kavaláridon)
accusative	καβαλάρη (kavalári)	καβαλάρηδες (kavalárides)
vocative	καβαλάρη (kavalári)	καβαλάρηδες (kavalárides)

Related terms

• καβαλάω (kavaláo)