κεντρικός

Ancient Greek

Etymology

From κέντρον (kéntron) +‎ -ικός (-ikós).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ken.tri.kós/ → /cen.triˈkos/ → /cen.driˈkos/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /ken.tri.kós/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ken.triˈkos/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /cen.triˈkos/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /cen.triˈkos/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /cen.driˈkos/

Adjective

κεντρικός • (kentrikós) m (feminine κεντρική, neuter κεντρικόν); first/second declension

1. (relational) of or belonging to a cardinal point
2. (Byzantine) central

Declension

First and second declension of κεντρῐκός; κεντρῐκή; κεντρῐκόν (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		κεντρῐκός kentrĭkós	κεντρῐκή kentrĭkḗ	κεντρῐκόν kentrĭkón		κεντρῐκώ kentrĭkṓ	κεντρῐκᾱ́ kentrĭkā́	κεντρῐκώ kentrĭkṓ		κεντρῐκοί kentrĭkoí	κεντρῐκαί kentrĭkaí	κεντρῐκᾰ́ kentrĭkắ
Genitive		κεντρῐκοῦ kentrĭkoû	κεντρῐκῆς kentrĭkês	κεντρῐκοῦ kentrĭkoû		κεντρῐκοῖν kentrĭkoîn	κεντρῐκαῖν kentrĭkaîn	κεντρῐκοῖν kentrĭkoîn		κεντρῐκῶν kentrĭkôn	κεντρῐκῶν kentrĭkôn	κεντρῐκῶν kentrĭkôn
Dative		κεντρῐκῷ kentrĭkōî	κεντρῐκῇ kentrĭkēî	κεντρῐκῷ kentrĭkōî		κεντρῐκοῖν kentrĭkoîn	κεντρῐκαῖν kentrĭkaîn	κεντρῐκοῖν kentrĭkoîn		κεντρῐκοῖς kentrĭkoîs	κεντρῐκαῖς kentrĭkaîs	κεντρῐκοῖς kentrĭkoîs
Accusative		κεντρῐκόν kentrĭkón	κεντρῐκήν kentrĭkḗn	κεντρῐκόν kentrĭkón		κεντρῐκώ kentrĭkṓ	κεντρῐκᾱ́ kentrĭkā́	κεντρῐκώ kentrĭkṓ		κεντρῐκούς kentrĭkoús	κεντρῐκᾱ́ς kentrĭkā́s	κεντρῐκᾰ́ kentrĭkắ
Vocative		κεντρῐκέ kentrĭké	κεντρῐκή kentrĭkḗ	κεντρῐκόν kentrĭkón		κεντρῐκώ kentrĭkṓ	κεντρῐκᾱ́ kentrĭkā́	κεντρῐκώ kentrĭkṓ		κεντρῐκοί kentrĭkoí	κεντρῐκαί kentrĭkaí	κεντρῐκᾰ́ kentrĭkắ
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		κεντρῐκῶς kentrĭkôs				κεντρῐκώτερος kentrĭkṓteros				κεντρῐκώτᾰτος kentrĭkṓtătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

Descendants

• Greek: κεντρικός (kentrikós), -κεντρικός (-kentrikós)
• → Latin: centricus
  • → Albanian: -centrik
  • Aragonese: -centrico
  • Asturian: -céntricu
  • → Azerbaijani: -sentrik
  • → Basque: -zentriko
  • Catalan: cèntric, -cèntric
  • → English: centric, -centric
  • French: centrique, -centrique
    • → Turkish: -santrik, -sentrik
  • Galician: -céntrico
  • → Hungarian: -centrikus
  • Italian: centrico, -centrico
    • → Maltese: -ċentriku
  • Occitan: -centric
  • Portuguese: -cêntrico
  • Romanian: -centric
  • Spanish: céntrico, -céntrico
    • → Tagalog: -sentriko
  • → Uzbek: -tsentrik

Further reading

• “κεντρικός”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• κεντρικός in Trapp, Erich, et al. (1994–2007), Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts [the Lexicon of Byzantine Hellenism, Particularly the 9th–12th Centuries], Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften

Greek

Adjective

κεντρικός • (kentrikós) m (feminine κεντρική, neuter κεντρικό)

1. central, pivotal, focal, main

   Ο κεντρικός διαχειριστής παρέχει υποστήριξη στους εθνικούς διαχειριστές.

   O kentrikós diacheiristís paréchei ypostírixi stous ethnikoús diacheiristés.

   The central administrator shall provide support to national administrators.

Declension

Declension of κεντρικός

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	κεντρικός (kentrikós)	κεντρική (kentrikí)	κεντρικό (kentrikó)		κεντρικοί (kentrikoí)	κεντρικές (kentrikés)	κεντρικά (kentriká)
genitive	κεντρικού (kentrikoú)	κεντρικής (kentrikís)	κεντρικού (kentrikoú)		κεντρικών (kentrikón)	κεντρικών (kentrikón)	κεντρικών (kentrikón)
accusative	κεντρικό (kentrikó)	κεντρική (kentrikí)	κεντρικό (kentrikó)		κεντρικούς (kentrikoús)	κεντρικές (kentrikés)	κεντρικά (kentriká)
vocative	κεντρικέ (kentriké)	κεντρική (kentrikí)	κεντρικό (kentrikó)		κεντρικοί (kentrikoí)	κεντρικές (kentrikés)	κεντρικά (kentriká)

Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο κεντρικός, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κεντρικός, etc.)

Degrees of comparison by suffixation

comparative (?) singular plural masculine feminine neuter masculine feminine neuter nominative κεντρικότερος (kentrikóteros) κεντρικότερη (kentrikóteri) κεντρικότερο (kentrikótero) κεντρικότεροι (kentrikóteroi) κεντρικότερες (kentrikóteres) κεντρικότερα (kentrikótera) genitive κεντρικότερου (kentrikóterou) κεντρικότερης (kentrikóteris) κεντρικότερου (kentrikóterou) κεντρικότερων (kentrikóteron) κεντρικότερων (kentrikóteron) κεντρικότερων (kentrikóteron) accusative κεντρικότερο (kentrikótero) κεντρικότερη (kentrikóteri) κεντρικότερο (kentrikótero) κεντρικότερους (kentrikóterous) κεντρικότερες (kentrikóteres) κεντρικότερα (kentrikótera) vocative κεντρικότερε (kentrikótere) κεντρικότερη (kentrikóteri) κεντρικότερο (kentrikótero) κεντρικότεροι (kentrikóteroi) κεντρικότερες (kentrikóteres) κεντρικότερα (kentrikótera) Derivations: relative superlative: ο + comparative forms: e.g. ο κεντρικότερος (o kentrikóteros), etc. absolute superlative (?) singular plural masculine feminine neuter masculine feminine neuter nominative κεντρικότατος (kentrikótatos) κεντρικότατη (kentrikótati) κεντρικότατο (kentrikótato) κεντρικότατοι (kentrikótatoi) κεντρικότατες (kentrikótates) κεντρικότατα (kentrikótata) genitive κεντρικότατου (kentrikótatou) κεντρικότατης (kentrikótatis) κεντρικότατου (kentrikótatou) κεντρικότατων (kentrikótaton) κεντρικότατων (kentrikótaton) κεντρικότατων (kentrikótaton) accusative κεντρικότατο (kentrikótato) κεντρικότατη (kentrikótati) κεντρικότατο (kentrikótato) κεντρικότατους (kentrikótatous) κεντρικότατες (kentrikótates) κεντρικότατα (kentrikótata) vocative κεντρικότατε (kentrikótate) κεντρικότατη (kentrikótati) κεντρικότατο (kentrikótato) κεντρικότατοι (kentrikótatoi) κεντρικότατες (kentrikótates) κεντρικότατα (kentrikótata)

Related terms

• κέντρο n (kéntro, “centre”)