κοινωνικός

Ancient Greek

Etymology

From κοινωνός (koinōnós) +‎ -ῐκός (-ĭkós).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /koi̯.nɔː.ni.kós/ → /cy.no.niˈkos/ → /ci.no.niˈkos/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /koi̯.nɔː.ni.kós/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ky.no.niˈkos/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /cy.no.niˈkos/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /cy.no.niˈkos/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ci.no.niˈkos/

Adjective

κοινωνῐκός • (koinōnĭkós) m (feminine κοινωνῐκή, neuter κοινωνῐκόν); first/second declension

1. held in common
2. relating to partnerships
3. social
4. sociable
5. giving a share of
6. in communion with
7. receptive, sharing in

Declension

First and second declension of κοινωνῐκός; κοινωνῐκή; κοινωνῐκόν (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		κοινωνῐκός koinōnĭkós	κοινωνῐκή koinōnĭkḗ	κοινωνῐκόν koinōnĭkón		κοινωνῐκώ koinōnĭkṓ	κοινωνῐκᾱ́ koinōnĭkā́	κοινωνῐκώ koinōnĭkṓ		κοινωνῐκοί koinōnĭkoí	κοινωνῐκαί koinōnĭkaí	κοινωνῐκᾰ́ koinōnĭkắ
Genitive		κοινωνῐκοῦ koinōnĭkoû	κοινωνῐκῆς koinōnĭkês	κοινωνῐκοῦ koinōnĭkoû		κοινωνῐκοῖν koinōnĭkoîn	κοινωνῐκαῖν koinōnĭkaîn	κοινωνῐκοῖν koinōnĭkoîn		κοινωνῐκῶν koinōnĭkôn	κοινωνῐκῶν koinōnĭkôn	κοινωνῐκῶν koinōnĭkôn
Dative		κοινωνῐκῷ koinōnĭkōî	κοινωνῐκῇ koinōnĭkēî	κοινωνῐκῷ koinōnĭkōî		κοινωνῐκοῖν koinōnĭkoîn	κοινωνῐκαῖν koinōnĭkaîn	κοινωνῐκοῖν koinōnĭkoîn		κοινωνῐκοῖς koinōnĭkoîs	κοινωνῐκαῖς koinōnĭkaîs	κοινωνῐκοῖς koinōnĭkoîs
Accusative		κοινωνῐκόν koinōnĭkón	κοινωνῐκήν koinōnĭkḗn	κοινωνῐκόν koinōnĭkón		κοινωνῐκώ koinōnĭkṓ	κοινωνῐκᾱ́ koinōnĭkā́	κοινωνῐκώ koinōnĭkṓ		κοινωνῐκούς koinōnĭkoús	κοινωνῐκᾱ́ς koinōnĭkā́s	κοινωνῐκᾰ́ koinōnĭkắ
Vocative		κοινωνῐκέ koinōnĭké	κοινωνῐκή koinōnĭkḗ	κοινωνῐκόν koinōnĭkón		κοινωνῐκώ koinōnĭkṓ	κοινωνῐκᾱ́ koinōnĭkā́	κοινωνῐκώ koinōnĭkṓ		κοινωνῐκοί koinōnĭkoí	κοινωνῐκαί koinōnĭkaí	κοινωνῐκᾰ́ koinōnĭkắ
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		κοινωνῐκῶς koinōnĭkôs				κοινωνῐκώτερος koinōnĭkṓteros				κοινωνῐκώτᾰτος koinōnĭkṓtătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

• → Greek: κοινωνικός (koinonikós) (learned)

Further reading

• “κοινωνικός”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• κοινωνικός in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• κοινωνικός in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache‎^[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
• “κοινωνικός”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• κοινωνικός, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011

Greek

Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek κοινωνικός (koinōnikós, “held in common”). By surface analysis, κοινωνός (koinonós) +‎ -ικός (-ikós).

Pronunciation

• IPA^(key): /cinoniˈkos/

Adjective

κοινωνικός • (koinonikós) m (feminine κοινωνική, neuter κοινωνικό)

1. social
2. sociable, gregarious

   Antonyms: ακοινώνητος (akoinónitos), αντικοινωνικός (antikoinonikós)

Declension

Declension of κοινωνικός

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	κοινωνικός (koinonikós)	κοινωνική (koinonikí)	κοινωνικό (koinonikó)		κοινωνικοί (koinonikoí)	κοινωνικές (koinonikés)	κοινωνικά (koinoniká)
genitive	κοινωνικού (koinonikoú)	κοινωνικής (koinonikís)	κοινωνικού (koinonikoú)		κοινωνικών (koinonikón)	κοινωνικών (koinonikón)	κοινωνικών (koinonikón)
accusative	κοινωνικό (koinonikó)	κοινωνική (koinonikí)	κοινωνικό (koinonikó)		κοινωνικούς (koinonikoús)	κοινωνικές (koinonikés)	κοινωνικά (koinoniká)
vocative	κοινωνικέ (koinoniké)	κοινωνική (koinonikí)	κοινωνικό (koinonikó)		κοινωνικοί (koinonikoí)	κοινωνικές (koinonikés)	κοινωνικά (koinoniká)

Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο κοινωνικός, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κοινωνικός, etc.)

Degrees of comparison by suffixation

comparative (?) singular plural masculine feminine neuter masculine feminine neuter nominative κοινωνικότερος (koinonikóteros) κοινωνικότερη (koinonikóteri) κοινωνικότερο (koinonikótero) κοινωνικότεροι (koinonikóteroi) κοινωνικότερες (koinonikóteres) κοινωνικότερα (koinonikótera) genitive κοινωνικότερου (koinonikóterou) κοινωνικότερης (koinonikóteris) κοινωνικότερου (koinonikóterou) κοινωνικότερων (koinonikóteron) κοινωνικότερων (koinonikóteron) κοινωνικότερων (koinonikóteron) accusative κοινωνικότερο (koinonikótero) κοινωνικότερη (koinonikóteri) κοινωνικότερο (koinonikótero) κοινωνικότερους (koinonikóterous) κοινωνικότερες (koinonikóteres) κοινωνικότερα (koinonikótera) vocative κοινωνικότερε (koinonikótere) κοινωνικότερη (koinonikóteri) κοινωνικότερο (koinonikótero) κοινωνικότεροι (koinonikóteroi) κοινωνικότερες (koinonikóteres) κοινωνικότερα (koinonikótera) Derivations: relative superlative: ο + comparative forms: e.g. ο κοινωνικότερος (o koinonikóteros), etc. absolute superlative (?) singular plural masculine feminine neuter masculine feminine neuter nominative κοινωνικότατος (koinonikótatos) κοινωνικότατη (koinonikótati) κοινωνικότατο (koinonikótato) κοινωνικότατοι (koinonikótatoi) κοινωνικότατες (koinonikótates) κοινωνικότατα (koinonikótata) genitive κοινωνικότατου (koinonikótatou) κοινωνικότατης (koinonikótatis) κοινωνικότατου (koinonikótatou) κοινωνικότατων (koinonikótaton) κοινωνικότατων (koinonikótaton) κοινωνικότατων (koinonikótaton) accusative κοινωνικότατο (koinonikótato) κοινωνικότατη (koinonikótati) κοινωνικότατο (koinonikótato) κοινωνικότατους (koinonikótatous) κοινωνικότατες (koinonikótates) κοινωνικότατα (koinonikótata) vocative κοινωνικότατε (koinonikótate) κοινωνικότατη (koinonikótati) κοινωνικότατο (koinonikótato) κοινωνικότατοι (koinonikótatoi) κοινωνικότατες (koinonikótates) κοινωνικότατα (koinonikótata)

Coordinate terms

• αγελαίος (agelaíos, “gregarious, herd loving”) (of animals)

Derived terms

• κοινωνικοποίηση f (koinonikopoíisi, “socialisation”)
• κοινωνικοποιώ (koinonikopoió, “to socialise”)

Further reading

• κοινωνικός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language