μάρτυρας

Ancient Greek

Pronunciation

 

• IPA^(key): /már.ty.ras/ → /ˈmar.ty.ras/ → /ˈmar.ti.ras/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /már.ty.ras/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈmar.ty.ras/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈmar.ty.ras/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈmar.ty.ras/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈmar.ti.ras/

Noun

μᾰ́ρτῠρᾰς • (mắrtŭrăs)

1. accusative plural of μᾰ́ρτῠς (mắrtŭs) and μᾰ́ρτῠρ (mắrtŭr)

Greek

Etymology

From Ancient Greek μάρτυς (mártus).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈmaɾ.ti.ɾas/
• Hyphenation: μάρ‧τυ‧ρας

Noun

μάρτυρας • (mártyras) m or f (plural μάρτυρες)

1. witness (the person)

   αυτήκοος μάρτυρας ― aftíkoos mártyras ― eye witness (literally, “ear witness”)

2. (religion) martyr

Declension

Declension of μάρτυρας

	singular	plural
nominative	μάρτυρας (mártyras)	μάρτυρες (mártyres)
genitive	μάρτυρα (mártyra)	μαρτύρων (martýron)
accusative	μάρτυρα (mártyra)	μάρτυρες (mártyres)
vocative	μάρτυρα (mártyra)	μάρτυρες (mártyres)

Feminine singular genitive: μάρτυρος (mártyros); also formal masculine.

Related terms

• αμαρτύρητος (amartýritos, “unconfirmed”)
• αμάρτυρος (amártyros, “unattested”)
• μαρτυρία f (martyría, “evidence, testimony”)
• μαρτυρικός (martyrikós, “suffering, martyr's”)
• μαρτύριο n (martýrio, “martyrdom, torment”)
• μαρτυρώ (martyró, “to testify, to bear witness, to suffer”) & compounds

Compounds

• εθνομάρτυρας m (ethnomártyras, “ethnomartyr”)
• ιερομάρτυρας m (ieromártyras, “hieromartyr”) (religion)
• μεγαλομάρτυρας m (megalomártyras, “great martyr”) (religion)
• νεομάρτυρας m (neomártyras, “neomartyr”) (religion)
• οσιομάρτυρας m (osiomártyras) (religion)
• πρωτομάρτυρας m (protomártyras, “protomartyr”) (religion)
• ψευδομάρτυρας m (psevdomártyras, “false witness”) (law)