οργή

See also: ὀργή

Greek

Etymology

From the Ancient Greek ὀργή (orgḗ).

Pronunciation

• IPA^(key): /orˈʝi/
• Rhymes: -i

Noun

οργή • (orgí) f (uncountable)

1. rage, anger, wrath

Declension

Declension of οργή

	singular
nominative	οργή (orgí)
genitive	οργής (orgís)
accusative	οργή (orgí)
vocative	οργή (orgí)

Synonyms

• θυμός m (thymós)

See also

• παραφορά f (paraforá, “wild excitement”)