πρόσωπον

Ancient Greek

Alternative forms

πρόσωπος m (prósōpos) — Attic
προσώπᾰτᾰ n pl (prosṓpătă) — Epic

Etymology

From an earlier *προτῐωπον (*protĭōpon, literally “what is opposite to the eyes [of the other]”), analyzed as πρότῐ (prótĭ, “opposite”) +‎ ὤψ (ṓps, “eye”) +‎ -ον (-on, “nominative neuter suffix”); for the first component, see πρός (prós, “towards”). In light of exact cognates such as Tocharian B pratsāko (“chest”) and Sanskrit प्रती॑क (prátīka, “face; appearance”), this compound may have been directly inherited from Proto-Indo-European *prótih₃kʷom, though it is equally possible it was formed independently of its cognates.^[1]

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pró.sɔː.pon/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈpro.so.pon/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈpro.so.pon/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈpro.so.pon/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈpro.so.pon/

Noun

πρόσωπον • (prósōpon) n (genitive προσώπου); second declension (Attic, Epic, Ionic)

Usage notes

Chiefly used in the plural by Homer, even when referring to an individual.

Declension

Second declension of τὸ πρόσωπον; τοῦ προσώπου (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τὸ πρόσωπον tò prósōpon	τὼ προσώπω tṑ prosṓpō	τᾰ̀ πρόσωπᾰ tằ prósōpă
Genitive	τοῦ προσώπου toû prosṓpou	τοῖν προσώποιν toîn prosṓpoin	τῶν προσώπων tôn prosṓpōn
Dative	τῷ προσώπῳ tōî prosṓpōi	τοῖν προσώποιν toîn prosṓpoin	τοῖς προσώποις toîs prosṓpois
Accusative	τὸ πρόσωπον tò prósōpon	τὼ προσώπω tṑ prosṓpō	τᾰ̀ πρόσωπᾰ tằ prósōpă
Vocative	πρόσωπον prósōpon	προσώπω prosṓpō	πρόσωπᾰ prósōpă
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Second declension of πρόσωπον; προσώποιο / προσώποο / προσώπου (Epic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	πρόσωπον prósōpon	προσώπω prosṓpō	πρόσωπᾰ prósōpă
Genitive	προσώποιο / προσώποο / προσώπου prosṓpoio / prosṓpoo / prosṓpou	προσώποιῐ̈ν prosṓpoiĭ̈n	προσώπων prosṓpōn
Dative	προσώπῳ prosṓpōi	προσώποιῐ̈ν prosṓpoiĭ̈n	προσώποισῐ / προσώποισῐν / προσώποις prosṓpoisĭ(n) / prosṓpois
Accusative	πρόσωπον prósōpon	προσώπω prosṓpō	πρόσωπᾰ prósōpă
Vocative	πρόσωπον prósōpon	προσώπω prosṓpō	πρόσωπᾰ prósōpă
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Second declension of τὸ πρόσωπον; τοῦ προσώπου (Ionic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τὸ πρόσωπον tò prósōpon	τὼ προσώπω tṑ prosṓpō	τᾰ̀ πρόσωπᾰ tằ prósōpă
Genitive	τοῦ προσώπου toû prosṓpou	τοῖν προσώποιν toîn prosṓpoin	τῶν προσώπων tôn prosṓpōn
Dative	τῷ προσώπῳ tōî prosṓpōi	τοῖν προσώποιν toîn prosṓpoin	τοῖσῐ / τοῖσῐν προσώποισῐ / προσώποισῐν toîsĭ(n) prosṓpoisĭ(n)
Accusative	τὸ πρόσωπον tò prósōpon	τὼ προσώπω tṑ prosṓpō	τᾰ̀ πρόσωπᾰ tằ prósōpă
Vocative	πρόσωπον prósōpon	προσώπω prosṓpō	πρόσωπᾰ prósōpă
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Derived terms

αἰγοπρόσωπος (aigoprósōpos)
αἰλουροπρόσωπος (ailouroprósōpos)
αἰσχροπρόσωπος (aiskhroprósōpos)
ᾰ̓νδροπρόσωπον (ăndroprósōpon)
ᾰ̓νδροπρόσωπος (ăndroprósōpos)
ᾰ̓ντῐπρόσωπον (ăntĭprósōpon)
ᾰ̓ντῐπρόσωπος (ăntĭprósōpos)
ᾰ̓πρόσωπος (ăprósōpos)
ᾰ̓προσώπως (ăprosṓpōs)
βουπρόσωπος (bouprósōpos)
δῐπρόσωπος (dĭprósōpos)
δῠσπρόσωπος (dŭsprósōpos)
ἐμπρόσωπος (emprósōpos)
ἐπῐπρόσωπος (epĭprósōpos)
εὐπρόσωπος (euprósōpos)
εὐπροσώπως (euprosṓpōs)
ἡδῠπρόσωπος (hēdŭprósōpos)
θηλῡπρόσωπος (thēlūprósōpos)
ῐ̓δῐοπρόσωπος (ĭdĭoprósōpos)
ῐ̔ερᾱκοπρόσωπος (hĭerākoprósōpos)
ῐ̔πποπρόσωπος (hĭppoprósōpos)
κᾰλλῐπρόσωπος (kăllĭprósōpos)
κᾰλοπρόσωπος (kăloprósōpos)
κᾱρᾰβοπρόσωπος (kārăboprósōpos)
κρῑοπρόσωπος (krīoprósōpos)
κῠνοπρόσωπος (kŭnoprósōpos)
λεοντοπρόσωπος (leontoprósōpos)
μονοπρόσωπος (monoprósōpos)
μονοπροσώπως (monoprosṓpōs)
μουσοπρόσωπος (mousoprósōpos)
ξενοπροσώπως (xenoprosṓpōs)
ὁμοιοπρόσωπος (homoioprósōpos)
ὀνοπρόσωπος (onoprósōpos)
ὀρνῑθοπρόσωπος (ornīthoprósōpos)
οῠ̓λοπρόσωπος (oŭloprósōpos)
ὀφῐοπρόσωπος (ophĭoprósōpos)
πᾰμπρόσωπος (pămprósōpos)
πολῠπρόσωπος (polŭprósōpos)
προσωπεῖον (prosōpeîon)
προσωπεύομαι (prosōpeúomai)
προσωπῐᾰ́ς (prosōpĭắs)
προσωπῐ́δῐον (prosōpĭ́dĭon)
προσωπῐκός (prosōpĭkós)
προσωπῐκῶς (prosōpĭkôs)
προσώπῐον (prosṓpĭon)
προσωπῐ́ς (prosōpĭ́s)
προσωποειδής (prosōpoeidḗs)
προσωπολεξῐ́ᾱ (prosōpolexĭ́ā)
προσωποληπτέω (prosōpolēptéō)
προσωποποιέω (prosōpopoiéō)
προσωποποιῐ̈́ᾱ (prosōpopoiĭ̈́ā)
προσωποποιός (prosōpopoiós)
προσωποῦττᾰ (prosōpoûttă)
σκληροπρόσωπος (sklēroprósōpos)
ταυροπρόσωπος (tauroprósōpos)
τετρᾰπρόσωπος (tetrăprósōpos)
τρᾰγοπρόσωπος (trăgoprósōpos)
χρῡσοπρόσωπος (khrūsoprósōpos)

Descendants

Greek: πρόσωπο (prósopo)
→ Aramaic: פרצופא
Classical Syriac: ܦܪܨܘܦܐ
→ Aromanian: prusopi
→ English: prosopon
→? Etruscan: 𐌘𐌄𐌓𐌔𐌖 (φersu)
- ⇒? Etruscan: *𐌘𐌄𐌓𐌔𐌖𐌍𐌀 (*φersuna, “belonging or pertaining to φersu”)^[2]
  - →? Latin: persōna (“mask”) (see there for further descendants)
→ Hebrew: פַּרְצוּף (partsúf)
- → English: partzuf
- → Yiddish: פרצוף (partsef)
→ Romanian: prosop

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “πρόσωπον”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1240
^ Cite error: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Wallace