प्रतीक

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Adjective[edit]

प्रतीक ‎(pratīka)

  1. turned towards
  2. going uphill (MBh.)
  3. opposite, against, contrary (L.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of प्रतीक
Nom. sg. प्रतीकः ‎(pratīkaḥ)
Gen. sg. प्रतीकस्य ‎(pratīkasya)
Singular Dual Plural
Nominative प्रतीकः ‎(pratīkaḥ) प्रतीकौ ‎(pratīkau) प्रतीकाः ‎(pratīkāḥ)
Vocative प्रतीक ‎(pratīka) प्रतीकौ ‎(pratīkau) प्रतीकाः ‎(pratīkāḥ)
Accusative प्रतीकम् ‎(pratīkam) प्रतीकौ ‎(pratīkau) प्रतीकान् ‎(pratīkān)
Instrumental प्रतीकेन ‎(pratīkena) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकैः ‎(pratīkaiḥ)
Dative प्रतीकाय ‎(pratīkāya) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकेभ्यः ‎(pratīkebhyaḥ)
Ablative प्रतीकात् ‎(pratīkāt) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकेभ्यः ‎(pratīkebhyaḥ)
Genitive प्रतीकस्य ‎(pratīkasya) प्रतीकयोः ‎(pratīkayoḥ) प्रतीकानाम् ‎(pratīkānām)
Locative प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकयोः ‎(pratīkayoḥ) प्रतीकेषु ‎(pratīkeṣu)
Feminine ā-stem declension of प्रतीक
Nom. sg. प्रतीका ‎(pratīkā)
Gen. sg. प्रतीकायाः ‎(pratīkāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative प्रतीका ‎(pratīkā) प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकाः ‎(pratīkāḥ)
Vocative प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकाः ‎(pratīkāḥ)
Accusative प्रतीकाम् ‎(pratīkām) प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकाः ‎(pratīkāḥ)
Instrumental प्रतीकया ‎(pratīkayā) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकाभिः ‎(pratīkābhiḥ)
Dative प्रतीकायै ‎(pratīkāyai) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकाभ्यः ‎(pratīkābhyaḥ)
Ablative प्रतीकायाः ‎(pratīkāyāḥ) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकाभ्यः ‎(pratīkābhyaḥ)
Genitive प्रतीकायाः ‎(pratīkāyāḥ) प्रतीकयोः ‎(pratīkayoḥ) प्रतीकानाम् ‎(pratīkānām)
Locative प्रतीकायाम् ‎(pratīkāyām) प्रतीकयोः ‎(pratīkayoḥ) प्रतीकासु ‎(pratīkāsu)
Neuter a-stem declension of प्रतीक
Nom. sg. प्रतीकम् ‎(pratīkam)
Gen. sg. प्रतीकस्य ‎(pratīkasya)
Singular Dual Plural
Nominative प्रतीकम् ‎(pratīkam) प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकानि ‎(pratīkāni)
Vocative प्रतीक ‎(pratīka) प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकानि ‎(pratīkāni)
Accusative प्रतीकम् ‎(pratīkam) प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकानि ‎(pratīkāni)
Instrumental प्रतीकेन ‎(pratīkena) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकैः ‎(pratīkaiḥ)
Dative प्रतीका ‎(pratīkā) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकेभ्यः ‎(pratīkebhyaḥ)
Ablative प्रतीकात् ‎(pratīkāt) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकेभ्यः ‎(pratīkebhyaḥ)
Genitive प्रतीकस्य ‎(pratīkasya) प्रतीकयोः ‎(pratīkayoḥ) प्रतीकानाम् ‎(pratīkānām)
Locative प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकयोः ‎(pratīkayoḥ) प्रतीकेषु ‎(pratīkeṣu)

Noun[edit]

प्रतीक ‎(pratīkan

  1. exterior, surface (RV.)
  2. form, appearance(RV., Nir.)
  3. face, mouth (RV., ŚBr., PārGṛ.)
  4. front (MW.)
  5. image, symbol (ChUp.)
  6. copy (Vām.)
  7. first part of a verse, first word (Br., etc.)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of प्रतीक
Nom. sg. प्रतीकम् ‎(pratīkam)
Gen. sg. प्रतीकस्य ‎(pratīkasya)
Singular Dual Plural
Nominative प्रतीकम् ‎(pratīkam) प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकानि ‎(pratīkāni)
Vocative प्रतीक ‎(pratīka) प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकानि ‎(pratīkāni)
Accusative प्रतीकम् ‎(pratīkam) प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकानि ‎(pratīkāni)
Instrumental प्रतीकेन ‎(pratīkena) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकैः ‎(pratīkaiḥ)
Dative प्रतीका ‎(pratīkā) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकेभ्यः ‎(pratīkebhyaḥ)
Ablative प्रतीकात् ‎(pratīkāt) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकेभ्यः ‎(pratīkebhyaḥ)
Genitive प्रतीकस्य ‎(pratīkasya) प्रतीकयोः ‎(pratīkayoḥ) प्रतीकानाम् ‎(pratīkānām)
Locative प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकयोः ‎(pratīkayoḥ) प्रतीकेषु ‎(pratīkeṣu)

Noun[edit]

प्रतीक ‎(pratīkam

  1. part, limb (L.)
  2. name of the father of King Oghavat (BhP.)
  3. name of a son of Maru (VP.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of प्रतीक
Nom. sg. प्रतीकः ‎(pratīkaḥ)
Gen. sg. प्रतीकस्य ‎(pratīkasya)
Singular Dual Plural
Nominative प्रतीकः ‎(pratīkaḥ) प्रतीकौ ‎(pratīkau) प्रतीकाः ‎(pratīkāḥ)
Vocative प्रतीक ‎(pratīka) प्रतीकौ ‎(pratīkau) प्रतीकाः ‎(pratīkāḥ)
Accusative प्रतीकम् ‎(pratīkam) प्रतीकौ ‎(pratīkau) प्रतीकान् ‎(pratīkān)
Instrumental प्रतीकेन ‎(pratīkena) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकैः ‎(pratīkaiḥ)
Dative प्रतीकाय ‎(pratīkāya) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकेभ्यः ‎(pratīkebhyaḥ)
Ablative प्रतीकात् ‎(pratīkāt) प्रतीकाभ्याम् ‎(pratīkābhyām) प्रतीकेभ्यः ‎(pratīkebhyaḥ)
Genitive प्रतीकस्य ‎(pratīkasya) प्रतीकयोः ‎(pratīkayoḥ) प्रतीकानाम् ‎(pratīkānām)
Locative प्रतीके ‎(pratīke) प्रतीकयोः ‎(pratīkayoḥ) प्रतीकेषु ‎(pratīkeṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0675