σεληνιακός

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Ancient Greek[edit]

Etymology[edit]

From σελήνη (selḗnē, moon)

Pronunciation[edit]

 
  • (5th BCE Attic) IPA(key): /se.lɛː.ni.a.kós/
  • (1st CE Egyptian) IPA(key): /sɛ.le.ni.aˈkos/
  • (4th CE Koine) IPA(key): /se.li.ni.aˈkos/
  • (10th CE Byzantine) IPA(key): /se.li.ni.aˈkos/
  • (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /se.li.ni.aˈkos/
  • Adjective[edit]

    σεληνῐᾰκός (selēniakósm (feminine σεληνῐᾰκή, neuter σεληνῐᾰκόν); first/second declension

    1. of or for the moon, lunar
      • Plutarch, The Life of Numa Pompilius 18
      • Plutarch, The Life of Numa Pompilius 2.376
    2. epileptic
      • Lithica 50

    Inflection[edit]

    Descendants[edit]

    Further reading[edit]


    Greek[edit]

    Etymology[edit]

    From Ancient Greek σεληνιακός (selēniakós).

    Adjective[edit]

    σεληνιακός (seliniakósm (feminine σεληνιακή, neuter σεληνιακό)

    1. lunar
      σεληνιακό φως, ("moonlight")
      σεληνιακό μήνας ("lunar month")

    Related terms[edit]

    See also[edit]