τρίωρος

Greek

Etymology

Learned borrowing from Byzantine Greek τρίωρος (tríōros). Morphologically, τρι- (tri-, “tri-, τρία three”) +‎ ώρα (óra, “hour”) + -ος (-os)

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈtɾi.o.ɾos/
• Hyphenation: τρί‧ω‧ρος

Adjective

τρίωρος • (tríoros) m (feminine τρίωρη, neuter τρίωρο)

1. (relational) three hours, lasting three hours

Declension

Declension of τρίωρος

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	τρίωρος (tríoros)	τρίωρη (tríori)	τρίωρο (tríoro)		τρίωροι (tríoroi)	τρίωρες (tríores)	τρίωρα (tríora)
genitive	τρίωρου (tríorou)	τρίωρης (tríoris)	τρίωρου (tríorou)		τρίωρων (tríoron)	τρίωρων (tríoron)	τρίωρων (tríoron)
accusative	τρίωρο (tríoro)	τρίωρη (tríori)	τρίωρο (tríoro)		τρίωρους (tríorous)	τρίωρες (tríores)	τρίωρα (tríora)
vocative	τρίωρε (tríore)	τρίωρη (tríori)	τρίωρο (tríoro)		τρίωροι (tríoroi)	τρίωρες (tríores)	τρίωρα (tríora)

Related terms

• τρία (tría, “three”)
• ώρα (óra, “hour”)

Further reading

• τρίωρος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language