кан

See also: қан, Кан, and Appendix:Variations of "kan"

Chuvash

Etymology

Perhaps borrowed from another Turkic language as it did not follow the change in vowels occurred in Chuvash. Ultimately from Proto-Turkic *kān- (“to be satisfied”). Cognate with Turkish kan- (“to be contented, satisfied”).

Verb

кан • (kan)

1. to relax
2. to calm down, be satisfied

Derived terms

• канӑҫ (kanăś)

Further reading

• “кан”, in Электронлӑ сӑмахсар [Elektronlă s̬ămahsar]‎^[1] (overall work in Russian and Chuvash), 1996.

Kyrgyz

Etymology 1

From Proto-Turkic *kān (“blood”).

Noun

кан • (kan) (Arabic spelling قان)

1. blood

Etymology 2

From Classical Mongolian ᠬᠠᠨ (qan).

Noun

кан • (kan) (Arabic spelling قان)

1. khan

Declension

Declension of кан

singular (жекелик)
possession → case ↓	—	first-person singular (менин)	second-person singular informal (сенин)	second-person singular formal (сиздин)	third-person singular/plural (анын/алардын)	first-person plural (биздин)	second-person plural informal (силердин)	second-person plural formal (сиздердин)
nominative (атооч)	кан kan	каным kanım	каның kanıŋ	каныңыз kanıŋız	каны kanı	каныбыз kanıbız	каныңар kanıŋar	каныңыздар kanıŋızdar
genitive (илик)	кандын kandın	канымдын kanımdın	каныңдын kanıŋdın	каныңыздын kanıŋızdın	канынын kanının	каныбыздын kanıbızdın	каныңардын kanıŋardın	каныңыздардын kanıŋızdardın
dative (барыш)	канга kanga	каныма kanıma	каныңа kanıŋa	каныңызга kanıŋızga	канына kanına	каныбызга kanıbızga	каныңарга kanıŋarga	каныңыздарга kanıŋızdarga
accusative (табыш)	канды kandı	канымды kanımdı	каныңды kanıŋdı	каныңызды kanıŋızdı	канын kanın	каныбызды kanıbızdı	каныңарды kanıŋardı	каныңыздарды kanıŋızdardı
locative (жатыш)	канда kanda	канымда kanımda	каныңда kanıŋda	каныңызда kanıŋızda	канында kanında	каныбызда kanıbızda	каныңарда kanıŋarda	каныңыздарда kanıŋızdarda
ablative (чыгыш)	кандан kandan	канымдан kanımdan	каныңдан kanıŋdan	каныңыздан kanıŋızdan	канынан kanınan	каныбыздан kanıbızdan	каныңардан kanıŋardan	каныңыздардан kanıŋızdardan
plural (көптөгөн)
possession → case ↓	—	first-person singular (менин)	second-person singular informal (сенин)	second-person singular formal (сиздин)	third-person singular/plural (анын/алардын)	first-person plural (биздин)	second-person plural informal (силердин)	second-person plural formal (сиздердин)
nominative (атооч)	кандар kandar	кандарым kandarım	кандарың kandarıŋ	кандарыңыз kandarıŋız	кандары kandarı	кандарыбыз kandarıbız	кандарыңар kandarıŋar	кандарыңыздар kandarıŋızdar
genitive (илик)	кандардын kandardın	кандарымдын kandarımdın	кандарыңдын kandarıŋdın	кандарыңыздын kandarıŋızdın	кандарынын kandarının	кандарыбыздын kandarıbızdın	кандарыңардын kandarıŋardın	кандарыңыздардын kandarıŋızdardın
dative (барыш)	кандарга kandarga	кандарыма kandarıma	кандарыңа kandarıŋa	кандарыңызга kandarıŋızga	кандарына kandarına	кандарыбызга kandarıbızga	кандарыңарга kandarıŋarga	кандарыңыздарга kandarıŋızdarga
accusative (табыш)	кандарды kandardı	кандарымды kandarımdı	кандарыңды kandarıŋdı	кандарыңызды kandarıŋızdı	кандарын kandarın	кандарыбызды kandarıbızdı	кандарыңарды kandarıŋardı	кандарыңыздарды kandarıŋızdardı
locative (жатыш)	кандарда kandarda	кандарымда kandarımda	кандарыңда kandarıŋda	кандарыңызда kandarıŋızda	кандарында kandarında	кандарыбызда kandarıbızda	кандарыңарда kandarıŋarda	кандарыңыздарда kandarıŋızdarda
ablative (чыгыш)	кандардан kandardan	кандарымдан kandarımdan	кандарыңдан kandarıŋdan	кандарыңыздан kandarıŋızdan	кандарынан kandarınan	кандарыбыздан kandarıbızdan	кандарыңардан kandarıŋardan	кандарыңыздардан kandarıŋızdardan

Nogai

Etymology

From Proto-Turkic *kān (“blood”).

Noun

кан • (kan)

1. blood

Northern Altai

Etymology 1

From Proto-Turkic *kān (“blood”).

Noun

кан • (kan)

1. blood

Etymology 2

From Mongolian хаан (xaan, “khan”).

Noun

кан • (kan)

1. khan
2. khanate, country

Serbo-Croatian

Pronunciation

• IPA^(key): /kâːn/
• Rhymes: -âːn

Noun

ка̑н m anim (Latin spelling kȃn)

1. khan

Declension

Declension of кан

	singular	plural
nominative	кан	ка́нови
genitive	кана	канова
dative	кану	кановима
accusative	кана	канове
vocative	кане	канови
locative	кану	кановима
instrumental	каном	кановима

Southern Altai

Etymology 1

From Proto-Turkic *kān (“blood”).

Noun

кан • (kan)

1. blood

Etymology 2

From Mongolian хаан (xaan, “khan”).

Noun

кан • (kan)

1. khan
2. khanate, country

   Кан-Алтай ― Kan-Altay ― The Altai Republic/Krai

Declension

Inflection of кан

	singular
absolute	кан (kan)
definite genitive	канныҥ (kannïŋ)
dative	канга (kanga)
definite accusative	канды (kandï)
locative	канда (kanda)
ablative	каннаҥ (kannaŋ)

Tatar

Etymology

From Proto-Turkic *kān (“blood”).

Noun

кан • (qan)

1. blood

Declension

Declension of кан

	singular	plural
nominative	кан (qan)	каннар (qannar)
genitive	канның (qannıñ)	каннарның (qannarnıñ)
definite accusative	канны (qannı)	каннарны (qannarnı)
dative	канга (qanğa)	каннарга (qannarğa)
locative	канда (qanda)	каннарда (qannarda)
ablative	каннан (qannan)	каннардан (qannardan)

Possessive forms of кан

nominative
	singular	plural
минем (“my”)	каным (qanım)	каннарым (qannarım)
синең (“your”)	каның (qanıñ)	каннарың (qannarıñ)
аның (“his/her/it”)	каны (qanı)	каннары (qannarı)
безнең (“our”)	каныбыз (qanıbız)	каннарыбыз (qannarıbız)
сезнең (“your”)	каныгыз (qanığız)	каннарыгыз (qannarığız)
аларның (“their”)	каны (qanı)	каннары (qannarı)
genitive
	singular	plural
минем (“my”)	канымның (qanımnıñ)	каннарымның (qannarımnıñ)
синең (“your”)	каныңның (qanıñnıñ)	каннарыңның (qannarıñnıñ)
аның (“his/her/it”)	канының (qanınıñ)	каннарының (qannarınıñ)
безнең (“our”)	каныбызның (qanıbıznıñ)	каннарыбызның (qannarıbıznıñ)
сезнең (“your”)	каныгызның (qanığıznıñ)	каннарыгызның (qannarığıznıñ)
аларның (“their”)	канының (qanınıñ)	каннарының (qannarınıñ)
definite accusative
	singular	plural
минем (“my”)	канымны (qanımnı)	каннарымны (qannarımnı)
синең (“your”)	каныңны (qanıñnı)	каннарыңны (qannarıñnı)
аның (“his/her/it”)	канын (qanın)	каннарын (qannarın)
безнең (“our”)	каныбызны (qanıbıznı)	каннарыбызны (qannarıbıznı)
сезнең (“your”)	каныгызны (qanığıznı)	каннарыгызны (qannarığıznı)
аларның (“their”)	канын (qanın)	каннарын (qannarın)
dative
	singular	plural
минем (“my”)	канымга (qanımğa)	каннарымга (qannarımğa)
синең (“your”)	каныңга (qanıñğa)	каннарыңга (qannarıñğa)
аның (“his/her/it”)	канына (qanına)	каннарына (qannarına)
безнең (“our”)	каныбызга (qanıbızğa)	каннарыбызга (qannarıbızğa)
сезнең (“your”)	каныгызга (qanığızğa)	каннарыгызга (qannarığızğa)
аларның (“their”)	канына (qanına)	каннарына (qannarına)
locative
	singular	plural
минем (“my”)	канымда (qanımda)	каннарымда (qannarımda)
синең (“your”)	каныңда (qanıñda)	каннарыңда (qannarıñda)
аның (“his/her/it”)	канында (qanında)	каннарында (qannarında)
безнең (“our”)	каныбызда (qanıbızda)	каннарыбызда (qannarıbızda)
сезнең (“your”)	каныгызда (qanığızda)	каннарыгызда (qannarığızda)
аларның (“their”)	канында (qanında)	каннарында (qannarında)
ablative
	singular	plural
минем (“my”)	канымнан (qanımnan)	каннарымнан (qannarımnan)
синең (“your”)	каныңнан (qanıñnan)	каннарыңнан (qannarıñnan)
аның (“his/her/it”)	каныннан (qanınnan)	каннарыннан (qannarınnan)
безнең (“our”)	каныбыздан (qanıbızdan)	каннарыбыздан (qannarıbızdan)
сезнең (“your”)	каныгыздан (qanığızdan)	каннарыгыздан (qannarığızdan)
аларның (“their”)	каныннан (qanınnan)	каннарыннан (qannarınnan)