мӗн

See also: мен, Мен, мең, мөн, Мэн, -мен, and Appendix:Variations of "men"

Chuvash

Etymology

Inherited from Proto-Turkic *nē-.

Pronunciation

• Audio:

  (file)

• IPA^(key): [mɛnʲ]
• Rhymes: -mɛnʲ
• Hyphenation: мӗн

Pronoun

мӗн • (mĕn)

1. what

   мӗн ку? ― mĕn ku? ― what is this?

   мӗн тума? ― mĕn tuma? ― for what?

   • 1959, Никифор Мранькка [Nikifor Mran'ka], “Пӗрремӗш пайӗ”, in Ӗмӗр сакки сарлака:

     — Мӗн тума кӗтӗн эсӗ? Мӗскер кирлӗ сана?!
     — Мӗн тума тетӗн?.. — Якур йӑхлатса кулса ячӗ. — Тӗлӗнтеретӗн эсӗ, Лукерья Семёновна... Эпӗ мӗншӗн кӗнине хав та аван пӗлетӗн-ҫке...
     Якурӑн шухӑшӗ те, сӑмахӗсем те Лукарьене тарӑх-тарса ячӗҫ. Вӑл ытла та нӳремсӗрле, хур кӳрсе парӑнтарасшӑн иккен. Хытӑрах хӑтӑрсан ҫеҫ тӑна кӗртме пулӗ ӑна.
     — Ухмах, тухса кай кунтан! —кӑшкӑрса пӑрахрӗ Лукарье.

     — Mĕn tuma k̬ĕt̬ĕn es̬ĕ? Mĕsker k̬irlĕ s̬ana?!
     — Mĕn tuma t̬et̬ĕn?.. — Jak̬ur jăhlatsa k̬uls̬a jač̬ĕ. — Tĕlĕnt̬eret̬ĕn es̬ĕ, Luk̬erʹja S̬emjonovna... Ep̬ĕ mĕnš̬ĕn k̬ĕnine h̬av ta avan p̬ĕlet̬ĕn-śke...
     Jak̬urăn š̬uh̬ăš̬ĕ t̬e, sămah̬ĕs̬em t̬e Luk̬arʹene t̬arăh-tars̬a jač̬ĕś. Văl ytla t̬a nürems̬ĕrle, hur k̬ürs̬e p̬arănt̬arasšăn ikken. Hyt̬ărah hăt̬ărs̬an ś̬eś tăna k̬ĕrtme p̬ulĕ ăna.
     — Uhmah, tuhsa k̬aj k̬unt̬an! —kăškărs̬a p̬ărahrĕ Luk̬arʹe.

     "What were you waiting for? What do you need?!"
     "What for, you ask?..." Yagur chuckled slyly.
     "You surprise me, Lukerya Semenovna... You know perfectly well yourself why I came in..."
     Yagur's thoughts and words made Lukerya furious. It turned out he was being far too insolent, trying to bend her to his will by humiliating her. Only a harsher pushback could bring him to his senses.
     "Fool, get out of here!" Lukerya shouted out.

Declension

Declension of мӗн

	singular	plural
nominative	мӗн (mĕn)	мӗнсем (mĕns̬em)
dative-accusative	мӗне (mĕne)	мӗнсене (mĕns̬ene)
genitive	мӗнӗн (mĕnĕn)	мӗнсенӗн (mĕns̬enĕn)
instrumental	мӗнпе (mĕnp̬e)	мӗнсемпе (mĕns̬emp̬e)
locative	мӗнре (mĕnre)	мӗнсенче (mĕns̬enč̬e)
ablative	мӗнрен (mĕnren)	мӗнсенчен (mĕns̬enč̬en)
abessive	мӗнсӗр (mĕns̬ĕr)	мӗнсенсӗр (mĕns̬ens̬ĕr)
causative	мӗншӗн (mĕnš̬ĕn)	мӗнсеншӗн (mĕns̬enš̬ĕn)