поҥго

Eastern Mari

Etymology

From Proto-Mari *poŋgə, from Proto-Uralic *pëŋka. Cognate with Western Mari понгы (pongy).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈpoŋɡo/
• Rhymes: -oŋɡo
• Hyphenation: поҥ‧го

Noun

поҥго • (poŋgo)

1. mushroom
2. fungus, ergot

Declension

Declension of поҥго

		singular	plural
nominative		поҥго (poŋgo)	поҥго-влак (poŋgo-vlak)
accusative		поҥгым (poŋgym)	поҥго-влакым (poŋgo-vlakym)
genitive		поҥгын (poŋgyn)	поҥго-влакын (poŋgo-vlakyn)
dative		поҥгылан (poŋgylan)	поҥго-влаклан (poŋgo-vlaklan)
comitative		поҥгыге (poŋgyge)	поҥго-влакге (poŋgo-vlakge)
comparative		поҥгыла (poŋgyla)	поҥго-влакла (poŋgo-vlakla)
inessive		поҥгышто (poŋgyšto)	поҥго-влакыште (poŋgo-vlakyšte)
illative	short	поҥгыш (poŋgyš)	поҥго-влакыш (poŋgo-vlakyš)
	long	поҥгышко (poŋgyško)	поҥго-влакышке (poŋgo-vlakyške)
lative		поҥгеш (poŋgeš)	поҥго-влакеш (poŋgo-vlakeš)

Possessed forms of поҥго

	singular	plural
1st person	поҥгем (poŋgem)	поҥгына (poŋgyna)
2nd person	поҥгет (poŋget)	поҥгыда (poŋgyda)
3rd person	поҥгыжо (poŋgyžo)	поҥгышт (poŋgyšt)

References

• J. Bradley et al. (2023), “поҥго”, in The Mari Web Project: Mari-English Dictionary, University of Vienna