եռամ

Old Armenian

Etymology

The term may continue Proto-Indo-European *h₁ers-eh₂ye-ti, a verb formed from the root *h₁ers-. The same denominative formation may be reflected in Latin errō (“to wander”).^[1]^[2] According to de Vaan, the denominative was perhaps formed to a base noun *h₁ers-o/h₂- (“erring, error”).^[1]

Verb

եռամ • (eṙam) (aorist indicative եռացի or եռացայ)

to boil; to bubble
(figuratively) to become excited/inflamed, to burn (with), to be incensed (by)
to swarm with; to teem (with) (of insects, frogs, etc.)
to be covered in boils (of skin)
to be joined by love

Conjugation

active
		singular			plural
infinitive		եռալ (eṙal)		participle	եռացեալ (eṙacʻeal)
causative		եռացուցանեմ (eṙacʻucʻanem)		aorist stem	եռաց- (eṙacʻ-)

		1^st person	2^nd person	3^rd person	1^st person	2^nd person	3^rd person
indicative
	present	եռամ (eṙam)	եռաս (eṙas)	եռայ (eṙay)	եռամք (eṙamkʻ)	եռայք (eṙaykʻ)	եռան (eṙan)
	imperfect	եռայի (eṙayi)	եռայիր (eṙayir)	եռայր (eṙayr)	եռայաք (eṙayakʻ)	եռայիք (eṙayikʻ)	եռային (eṙayin)
	aorist	եռացի (eṙacʻi)	եռացեր (eṙacʻer)	եռաց (eṙacʻ)	եռացաք (eṙacʻakʻ)	եռացէք, եռացիք (eṙacʻēkʻ, eṙacʻikʻ)	եռացին (eṙacʻin)
subjunctive
	present	եռայցեմ (eṙaycʻem)	եռայցես (eṙaycʻes)	եռայցէ (eṙaycʻē)	եռայցեմք (eṙaycʻemkʻ)	եռայցէք (eṙaycʻēkʻ)	եռայցեն (eṙaycʻen)
	aorist	եռացից (eṙacʻicʻ)	եռասցես (eṙascʻes)	եռասցէ (eṙascʻē)	եռասցուք (eṙascʻukʻ)	եռասջիք (eṙasǰikʻ)	եռասցեն (eṙascʻen)
imperatives
	imperative	—	եռա՛ (eṙá)	—	—	եռացէ՛ք (eṙacʻḗkʻ)	—
	cohortative	—	եռասջի՛ր (eṙasǰír)	—	—	եռասջի՛ք (eṙasǰíkʻ)	—
	prohibitive	—	մի՛ եռար (mí eṙar)	—	—	մի՛ եռայք (mí eṙaykʻ)	—

the past participle can also be եռեալ (eṙeal)

mediopassive
		singular			plural
infinitive		եռալ (eṙal)		participle	եռացեալ (eṙacʻeal)
causative		եռացուցանեմ (eṙacʻucʻanem)		aorist stem	եռաց- (eṙacʻ-)

		1^st person	2^nd person	3^rd person	1^st person	2^nd person	3^rd person
indicative
	present	եռամ (eṙam)	եռաս (eṙas)	եռայ (eṙay)	եռամք (eṙamkʻ)	եռայք (eṙaykʻ)	եռան (eṙan)
	imperfect	եռայի (eṙayi)	եռայիր (eṙayir)	եռայր (eṙayr)	եռայաք (eṙayakʻ)	եռայիք (eṙayikʻ)	եռային (eṙayin)
	aorist	եռացայ (eṙacʻay)	եռացար (eṙacʻar)	եռացաւ (eṙacʻaw)	եռացաք (eṙacʻakʻ)	եռացայք (eṙacʻaykʻ)	եռացան (eṙacʻan)
subjunctive
	present	եռայցիմ (eṙaycʻim)	եռայցիս (eṙaycʻis)	եռայցի (eṙaycʻi)	եռայցիմք (eṙaycʻimkʻ)	եռայցիք (eṙaycʻikʻ)	եռայցին (eṙaycʻin)
	aorist	եռացայց (eṙacʻaycʻ)	եռասցիս (eṙascʻis)	եռասցի (eṙascʻi)	եռասցուք (eṙascʻukʻ)	եռասջիք (eṙasǰikʻ)	եռասցին (eṙascʻin)
imperatives
	imperative	—	եռացի՛ր (eṙacʻír)	—	—	եռացարո՛ւք (eṙacʻarúkʻ)	—
	cohortative	—	եռասջի՛ր (eṙasǰír)	—	—	եռասջի՛ք (eṙasǰíkʻ)	—
	prohibitive	—	մի՛ եռար (mí eṙar)	—	—	մի՛ եռայք (mí eṙaykʻ)	—

the past participle can also be եռեալ (eṙeal)

Descendants

Armenian: եռալ (eṙal)

References

↑ ^1.0 ^1.1 De Vaan, Michiel (2008), “errō, -āre”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 194
^ Mallory, J. P., Adams, D. Q., editors (1997), “*h₁ers-”, in Encyclopedia of Indo-European Culture, London, Chicago: Fitzroy Dearborn Publishers, pages 206-207

Petrosean, Matatʻeay (1879), “եռամ”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy

[EDL-1] 1.0 ^1.1 De Vaan, Michiel (2008), “errō, -āre”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 194

[EIEC-2] Mallory, J. P., Adams, D. Q., editors (1997), “*h₁ers-”, in Encyclopedia of Indo-European Culture, London, Chicago: Fitzroy Dearborn Publishers, pages 206-207

[1]

[2]