թոյլ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

See թողում (tʿołum).

Adjective[edit]

թոյլ (tʿoyl)

  1. languid, faint, feeble, weak, soft, delicate, tender
    թոյլ առնել, տալtʿoyl aṙnel, talto permit, to accord, to give leave
    թոյլ առնել պարտուցնtʿoyl aṙnel partucʿnto remit or cancel debts
    թոյլ լինելtʿoyl linelto be permitted, accorded, conceded
    թոյլ տալ ումեք աւուրս ինչtʿoyl tal umekʿ awurs inčʿto concede a few days, to give time
    թո՛յլ տուք ինձtʿóyl tukʿ injlet me, permit me, allow me
    թո՛յլ տուք ինձ զհամբերութիւնtʿóyl tukʿ inj zhamberutʿiwndon't make me lose patience; leave me at peace, let me alone
    թո՛յլ տուր մինչեւ զայդ վայրtʿóyl tur minčʿew zayd vayrenough of that, enough
    տալովն Աստուծոյ, ըստ թոյլ տալոյ բարերարինtalovn Astucoy, əst tʿoyl taloy barerarinGod willing, by divine permission

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “թոյլ”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “թոյլ”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy