թոյլ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

See թողում(tʿołum).

Adjective[edit]

թոյլ (tʿoyl)

  1. languid, faint, feeble, weak, soft, delicate, tender
    թոյլ առնել, տալ‎ ― tʿoyl aṙnel, tal ― to permit, to accord, to give leave
    թոյլ առնել պարտուցն‎ ― tʿoyl aṙnel partucʿn ― to remit or cancel debts
    թոյլ լինել‎ ― tʿoyl linel ― to be permitted, accorded, conceded
    թոյլ տալ ումեք աւուրս ինչ‎ ― tʿoyl tal umekʿ awurs inčʿ ― to concede a few days, to give time
    թո՛յլ տուք ինձ‎ ― tʿóyl tukʿ inj ― let me, permit me, allow me
    թո՛յլ տուք ինձ զհամբերութիւն‎ ― tʿóyl tukʿ inj zhamberutʿiwn ― don't make me lose patience; leave me at peace, let me alone
    թո՛յլ տուր մինչեւ զայդ վայր‎ ― tʿóyl tur minčʿew zayd vayr ― enough of that, enough
    տալովն Աստուծոյ, ըստ թոյլ տալոյ բարերարին‎ ― talovn Astucoy, əst tʿoyl taloy barerarin ― God willing, by divine permission

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “թոյլ”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “թոյլ”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy