կապեմ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

From կապ (kap).

Verb[edit]

կապեմ (kapem)

  1. (transitive) to bind, to tie, to fasten; to bind or tie up; to bind fast, to pinion; to cord, to bind with cords; to bind, to connect or link with
    կապել եւ արձակելkapel ew arjakelto bind and loose
    կապել խրձունսkapel xrjunsto bind up in bundles, in fagots
    ըստ նզովիւք կապելəst nzoviwkʿ kapelto excommunicate
    կապել պատուհաս, դսրովանս ի վերայkapel patuhas, dsrovans i verayto chide, to correct, to punish, to chastise; to blame, to censure
    կապել զլեզուkapel zlezuto tongue-tie
    անուն կապել անձինanun kapel anjinto gain celebrity, to win fame, to acquire a great name
  2. (transitive) to chain, to put in irons, to imprison
  3. (transitive, figuratively) to bind by friendship, by contract
  4. (transitive, grammar) to spell
  5. (in the mediopassive, intransitive) to be fastened, tied or bound
    կապեալkapealbound; imprisoned, enchained
    կապեալ ձեռօք եւ կապեալ ոտիւքkapeal jeṙōkʿ ew kapeal otiwkʿbound hand and foot
    իրք կապեալքirkʿ kapealkʿrebus
  6. (in the mediopassive, intransitive) to thicken
  7. (in the mediopassive, intransitive, figuratively) to become attached to, to conceive affection for
    կապիլ ոգւոյ ընդ ոգւոյ, կապիլ ընդ ումեք սիրովkapil ogwoy ənd ogwoy, kapil ənd umekʿ sirovto knit soul to soul, to be linked in the closest bonds of affection

Conjugation[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “կապեմ”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy