մեծութիւն

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

From մեծ (mec, big, large) +‎ -ութիւն (-utʿiwn).

Noun[edit]

մեծութիւն (mecutʿiwn)

  1. greatness, thickness, size, capaciousness
  2. volume
  3. grandeur, greatness, power, magnificence, majesty, elevation, exaltation
    մեծափարթամ մեծությունmecapʿartʿam mecutʿyungreat fortune, wealth
    աշխարհական մեծությունքašxarhakan mecutʿyunkʿhuman greatness
    լնուլ մեծութեամբքlnul mecutʿeambkʿto load with riches
    ի մեծութիւն հասանելi mecutʿiwn hasanelto attain to dignity or honours
    կորուսանել զմեծութիւնս իւրkorusanel zmecutʿiwns iwrto lose one's fortune
    մերկանալ ի մեծությունթեանցmerkanal i mecutʿyuntʿeancʿto sacrifice one's fortune
    մեծութիւնդmecutʿiwndYour Grace
  4. (figuratively) capacity

Declension[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “մեծութիւն”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy