اشغال

Ottoman Turkish

Etymology

Borrowed from Arabic إِشْغَال (ʔišḡāl).

Pronunciation

• IPA^(key): /iʃ.ˈɡal/
• (Albania) IPA^(key): /iʒ.ˈɡal/

Noun

اشغال • (işgal)

1. occupation (of territory, of place)
   • 1883 March 29, “جملهٔ سیاسیه [cümle-i siyasiye]”, in Mizan‎^[1], pages 1-2:

     انكلتره حكومتنك اشبو غیرتی مذكور امارتك (هیمالایا) طاغلرینك اك كوزل كچیدلرینه مالك بولنمسندن متولد اولوب هندوستان اداره‌سی (تیبت) حكومتنك تجاوزی بهانه‌سیله سوق ایده‌جكی عسكرله دیار مذكوری بتون بتون ضبط و اشغال ایتمك و بو وجهله تركستان شرقی‌یه كیدوب كلمك اوزره امتیتلی بر طریق تجاری و عسكری‌‌یه مالك اولمق استیور.

     ingiltere hükûmetinin işbu gayreti mezkûr emaretin (himalaya) dağlarının en güzel geçidlerine malik bulunmasından mütevellid olup Hindustan idaresi (tibet) hükûmetinin tecavüzü bahanesile sevketeceği askerle diyar mezkûru bütün bütün zabt ve işgal etmek ve bu vecihle türkestan-i şarkiye gitip gelmek üzere emniyetli bir tarik-i ticari ve askeriye malik olmak istiyor.

     (please add an English translation of this quotation)

   • 1894, “زراعت [ziraat, agriculture]”, in Nevsal-i Servet-i Fünun, page 16:

     بر ایكی سنه‌دنبرو اوروپاده ارباب علم زراعتی اشغال ایدن بر مسئلهٔ مهمه دائما موقع بحثه كلمكده‌در.

     Bir iki senedenberi avrapuada erbap-i ilm ziraatı işgal eden bir mesele-i mühimme daima mevki bahis gelmektedir.

     (please add an English translation of this quotation)

Descendants

• Turkish: işgal
• → Crimean Tatar: işğal

Further reading

• Németh, Julius (1961), “Traces of the Turkish language in Albania”, in Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae‎^[2], volume 13, number 1/2, page 22

Persian

Etymology

Borrowed from Arabic إِشْغَال (ʔišḡāl).

Pronunciation

• (Classical Persian) IPA^(key): /ʔiʃ.ˈɣaːl/

 

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔɪʃ.ˈɣɑːl]

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔɪʃ.ˈɣɑːl]
  • (Kabuli) IPA^(key): [ʔɪʃ.ˈɣɑːl]
  • (Hazaragi) IPA^(key): [ʔiʃ.ˈɣɔːl̥]

• (Iran, formal) IPA^(key): [ʔeʃ.ˈɢɒːl̥]

• (Tajik, formal) IPA^(key): [ʔiʃ.ˈʁɔl]

Readings
Classical reading?	išġāl
Dari reading?	išġāl
Iranian reading?	ešġâl
Tajik reading?	išġol

Noun

اشغال • (ešġâl)

1. occupation (of territory, of place)

Derived terms

• اشغالگر (ešġâlgar, “occupier”)
• اشغالی (ešġâli, “occupied”)

Related terms

• شغل (šoġl)