شوهر

See also: شوہر

Arabic

شُوهِرَ • (šūhira) (form III) /ʃuː.hi.ra/

From Proto-Iranian *fšautar, from Proto-Iranian *fšau- (“to raise cattle”), from Proto-Indo-European *peh₂- (“to protect; to shepherd”). Compare Khotanese [script needed] (kṣondai, “husband”), Yidgha [script needed] (šfuy, “husband”), Avestan 𐬟𐬱𐬎𐬌𐬌𐬀𐬥𐬝 (fšuiiant̰, “husbandman, commoner”).^[1]

(Dari, formal) IPA^(key): [ʃäw.háɾ]
- (Kabuli) IPA^(key): [ʃäw.wáɾ]
- (Hazaragi) IPA^(key): [ʃä.wáɾ]

شوهر • (šawhar / šowhar) (plural شوهران (šawharān / šowharân), or شوهرها (šawhar-hā / šowhar-hâ), Tajik spelling шавҳар)

husband
man o šowhar-am do tâ pesar o se tâ doxtar dârim.
My husband and I have two sons and three daughters.

Basic forms of
	singular	plural
bare	شوهر (šowhar)	شوهران، شوهرا^△ (šowharấn, šowharấ^△)
definitive direct object	شوهر را، شوهر رو^△ (šowhar râ, šowharo^△)	شوهران را، شوهرا رو^△ (šowharấn râ, šowharấ ro^△)
ezâfe	شوهر (šowhar-e)	شوهران، شوهرای^△ (šowharấn-e, šowharấ-ye^△)
marked indefinite or relative definite	شوهری (šowhar-i)	شوهرانی، شوهرایی^△ (šowharấn-i, šowharấi^△)

^△ Colloquial.

Possessive forms of
	singular	plural
1^st person singular (“my”)	شوهرم (šowharam)	شوهرانم، شوهرام^△ (šowharấnam, šowharấm^△)
2^nd person singular (“your”)	شوهرت (šowharat, šowharet^△)	شوهرانت، شوهرات^△ (šowharấnat, šowharất^△)
3^rd person singular (“his, her, its”)	شوهرش (šowharaš, šowhareš^△)	شوهرانش، شوهراش^△ (šowharấnaš, šowharấš^△)
1^st person plural (“our”)	شوهرمان، شوهرمون^△ (šowharemân, šowharemun^△)	شوهرانمان، شوهرامون^△ (šowharấnemân, šowharấmun^△)
2^nd person plural (“your”)	شوهرتان، شوهرتون^△ (šowharetân, šowharetun^△)	شوهرانتان، شوهراتون^△ (šowharấnetân, šowharấtun^△)
3^rd person plural (“their”)	شوهرشان، شوهرشون^△ (šowharešân, šowharešun^△)	شوهرانشان، شوهراشون^△ (šowharấnešân, šowharấšun^△)

^△ Colloquial.

^ Rastorgujeva, V. S.; Edelʹman, D. I. (2007), Etimologičeskij slovarʹ iranskix jazykov [Etymological Dictionary of Iranian Languages] (in Russian), volume 3, Moscow: Vostochnaya Literatura, page 85