अनार्य

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

Compare Old Armenian անարի ‎(anari), an Iranian borrowing.

Adjective[edit]

अनार्य ‎(anārya)

  1. not honorable or respectable, vulgar, inferior
  2. destitute of Aryans

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अनार्य
Nom. sg. अनार्यः ‎(anāryaḥ)
Gen. sg. अनार्यस्य ‎(anāryasya)
Singular Dual Plural
Nominative अनार्यः ‎(anāryaḥ) अनार्यौ ‎(anāryau) अनार्याः ‎(anāryāḥ)
Vocative अनार्य ‎(anārya) अनार्यौ ‎(anāryau) अनार्याः ‎(anāryāḥ)
Accusative अनार्यम् ‎(anāryam) अनार्यौ ‎(anāryau) अनार्यान् ‎(anāryān)
Instrumental अनार्येण ‎(anāryeṇa) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्यैः ‎(anāryaiḥ)
Dative अनार्याय ‎(anāryāya) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्येभ्यः ‎(anāryebhyaḥ)
Ablative अनार्यात् ‎(anāryāt) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्येभ्यः ‎(anāryebhyaḥ)
Genitive अनार्यस्य ‎(anāryasya) अनार्ययोः ‎(anāryayoḥ) अनार्याणाम् ‎(anāryāṇām)
Locative अनार्ये ‎(anārye) अनार्ययोः ‎(anāryayoḥ) अनार्येषु ‎(anāryeṣu)
Feminine ā-stem declension of अनार्य
Nom. sg. अनार्या ‎(anāryā)
Gen. sg. अनार्यायाः ‎(anāryāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative अनार्या ‎(anāryā) अनार्ये ‎(anārye) अनार्याः ‎(anāryāḥ)
Vocative अनार्ये ‎(anārye) अनार्ये ‎(anārye) अनार्याः ‎(anāryāḥ)
Accusative अनार्याम् ‎(anāryām) अनार्ये ‎(anārye) अनार्याः ‎(anāryāḥ)
Instrumental अनार्यया ‎(anāryayā) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्याभिः ‎(anāryābhiḥ)
Dative अनार्यायै ‎(anāryāyai) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्याभ्यः ‎(anāryābhyaḥ)
Ablative अनार्यायाः ‎(anāryāyāḥ) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्याभ्यः ‎(anāryābhyaḥ)
Genitive अनार्यायाः ‎(anāryāyāḥ) अनार्ययोः ‎(anāryayoḥ) अनार्याणाम् ‎(anāryāṇām)
Locative अनार्यायाम् ‎(anāryāyām) अनार्ययोः ‎(anāryayoḥ) अनार्यासु ‎(anāryāsu)
Neuter a-stem declension of अनार्य
Nom. sg. अनार्यम् ‎(anāryam)
Gen. sg. अनार्यस्य ‎(anāryasya)
Singular Dual Plural
Nominative अनार्यम् ‎(anāryam) अनार्ये ‎(anārye) अनार्याणि ‎(anāryāṇi)
Vocative अनार्य ‎(anārya) अनार्ये ‎(anārye) अनार्याणि ‎(anāryāṇi)
Accusative अनार्यम् ‎(anāryam) अनार्ये ‎(anārye) अनार्याणि ‎(anāryāṇi)
Instrumental अनार्येण ‎(anāryeṇa) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्यैः ‎(anāryaiḥ)
Dative अनार्या ‎(anāryā) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्येभ्यः ‎(anāryebhyaḥ)
Ablative अनार्यात् ‎(anāryāt) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्येभ्यः ‎(anāryebhyaḥ)
Genitive अनार्यस्य ‎(anāryasya) अनार्ययोः ‎(anāryayoḥ) अनार्याणाम् ‎(anāryāṇām)
Locative अनार्ये ‎(anārye) अनार्ययोः ‎(anāryayoḥ) अनार्येषु ‎(anāryeṣu)

Noun[edit]

अनार्य ‎(anāryam

  1. a non-Aryan

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अनार्य
Nom. sg. अनार्यः ‎(anāryaḥ)
Gen. sg. अनार्यस्य ‎(anāryasya)
Singular Dual Plural
Nominative अनार्यः ‎(anāryaḥ) अनार्यौ ‎(anāryau) अनार्याः ‎(anāryāḥ)
Vocative अनार्य ‎(anārya) अनार्यौ ‎(anāryau) अनार्याः ‎(anāryāḥ)
Accusative अनार्यम् ‎(anāryam) अनार्यौ ‎(anāryau) अनार्यान् ‎(anāryān)
Instrumental अनार्येण ‎(anāryeṇa) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्यैः ‎(anāryaiḥ)
Dative अनार्याय ‎(anāryāya) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्येभ्यः ‎(anāryebhyaḥ)
Ablative अनार्यात् ‎(anāryāt) अनार्याभ्याम् ‎(anāryābhyām) अनार्येभ्यः ‎(anāryebhyaḥ)
Genitive अनार्यस्य ‎(anāryasya) अनार्ययोः ‎(anāryayoḥ) अनार्याणाम् ‎(anāryāṇām)
Locative अनार्ये ‎(anārye) अनार्ययोः ‎(anāryayoḥ) अनार्येषु ‎(anāryeṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0028