अर्भ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian *Hárbʰas, from Proto-Indo-European *h₃órbʰos ‎(orphan). Cognate with Latin orbus ‎(orphaned), Ancient Greek ὀρφανός ‎(orphanós, orphaned), Old Armenian որբ ‎(orb, orphan).

Adjective[edit]

अर्भ ‎(árbha)

  1. little, small, unimportant

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अर्भ
Nom. sg. अर्भः ‎(arbhaḥ)
Gen. sg. अर्भस्य ‎(arbhasya)
Singular Dual Plural
Nominative अर्भः ‎(arbhaḥ) अर्भौ ‎(arbhau) अर्भाः ‎(arbhāḥ)
Vocative अर्भ ‎(arbha) अर्भौ ‎(arbhau) अर्भाः ‎(arbhāḥ)
Accusative अर्भम् ‎(arbham) अर्भौ ‎(arbhau) अर्भान् ‎(arbhān)
Instrumental अर्भेन ‎(arbhena) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भैः ‎(arbhaiḥ)
Dative अर्भाय ‎(arbhāya) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भेभ्यः ‎(arbhebhyaḥ)
Ablative अर्भात् ‎(arbhāt) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भेभ्यः ‎(arbhebhyaḥ)
Genitive अर्भस्य ‎(arbhasya) अर्भयोः ‎(arbhayoḥ) अर्भानाम् ‎(arbhānām)
Locative अर्भे ‎(arbhe) अर्भयोः ‎(arbhayoḥ) अर्भेषु ‎(arbheṣu)
Feminine ā-stem declension of अर्भ
Nom. sg. अर्भा ‎(arbhā)
Gen. sg. अर्भायाः ‎(arbhāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative अर्भा ‎(arbhā) अर्भे ‎(arbhe) अर्भाः ‎(arbhāḥ)
Vocative अर्भे ‎(arbhe) अर्भे ‎(arbhe) अर्भाः ‎(arbhāḥ)
Accusative अर्भाम् ‎(arbhām) अर्भे ‎(arbhe) अर्भाः ‎(arbhāḥ)
Instrumental अर्भया ‎(arbhayā) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भाभिः ‎(arbhābhiḥ)
Dative अर्भायै ‎(arbhāyai) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भाभ्यः ‎(arbhābhyaḥ)
Ablative अर्भायाः ‎(arbhāyāḥ) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भाभ्यः ‎(arbhābhyaḥ)
Genitive अर्भायाः ‎(arbhāyāḥ) अर्भयोः ‎(arbhayoḥ) अर्भानाम् ‎(arbhānām)
Locative अर्भायाम् ‎(arbhāyām) अर्भयोः ‎(arbhayoḥ) अर्भासु ‎(arbhāsu)
Neuter a-stem declension of अर्भ
Nom. sg. अर्भम् ‎(arbham)
Gen. sg. अर्भस्य ‎(arbhasya)
Singular Dual Plural
Nominative अर्भम् ‎(arbham) अर्भे ‎(arbhe) अर्भानि ‎(arbhāni)
Vocative अर्भ ‎(arbha) अर्भे ‎(arbhe) अर्भानि ‎(arbhāni)
Accusative अर्भम् ‎(arbham) अर्भे ‎(arbhe) अर्भानि ‎(arbhāni)
Instrumental अर्भेन ‎(arbhena) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भैः ‎(arbhaiḥ)
Dative अर्भा ‎(arbhā) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भेभ्यः ‎(arbhebhyaḥ)
Ablative अर्भात् ‎(arbhāt) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भेभ्यः ‎(arbhebhyaḥ)
Genitive अर्भस्य ‎(arbhasya) अर्भयोः ‎(arbhayoḥ) अर्भानाम् ‎(arbhānām)
Locative अर्भे ‎(arbhe) अर्भयोः ‎(arbhayoḥ) अर्भेषु ‎(arbheṣu)

Noun[edit]

अर्भ ‎(arbhám

  1. child, boy
  2. (in plural) ruins, rubbish

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अर्भ
Nom. sg. अर्भः ‎(arbhaḥ)
Gen. sg. अर्भस्य ‎(arbhasya)
Singular Dual Plural
Nominative अर्भः ‎(arbhaḥ) अर्भौ ‎(arbhau) अर्भाः ‎(arbhāḥ)
Vocative अर्भ ‎(arbha) अर्भौ ‎(arbhau) अर्भाः ‎(arbhāḥ)
Accusative अर्भम् ‎(arbham) अर्भौ ‎(arbhau) अर्भान् ‎(arbhān)
Instrumental अर्भेन ‎(arbhena) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भैः ‎(arbhaiḥ)
Dative अर्भाय ‎(arbhāya) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भेभ्यः ‎(arbhebhyaḥ)
Ablative अर्भात् ‎(arbhāt) अर्भाभ्याम् ‎(arbhābhyām) अर्भेभ्यः ‎(arbhebhyaḥ)
Genitive अर्भस्य ‎(arbhasya) अर्भयोः ‎(arbhayoḥ) अर्भानाम् ‎(arbhānām)
Locative अर्भे ‎(arbhe) अर्भयोः ‎(arbhayoḥ) अर्भेषु ‎(arbheṣu)