अहम्

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian, from Proto-Indo-European *éǵh₂om. Compare Avestan azǝm.

Pronoun[edit]

अहम् ‎(ahám)

  1. I

Declension[edit]

Declension of अहम्
Nom. sg. अहम् ‎(aham)
Gen. sg. अहम् ‎(aham)
Singular Dual Plural
Nominative अहम् ‎(aham) आवाम् ‎(āvām) वयम् ‎(vayam)
Vocative - ‎(-) - ‎(-) - ‎(-)
Accusative माम् (poetic) मा ‎(mām (poetic) mā) आवाम् (poetic) नौ ‎(āvām (poetic) nau) अस्मान् (poetic) नः ‎(asmān (poetic) naḥ)
Instrumental मया ‎(mayā) आवाभ्याम् ‎(āvābhyām) अस्माभिः ‎(asmābhiḥ)
Dative मह्यम् (poetic) मे ‎(mahyam (poetic) me) आवाभ्याम् (poetic) नौ ‎(āvābhyām (poetic) nau) अस्मभ्यम् (poetic) नः ‎(asmabhyam (poetic) naḥ)
Ablative मत् ‎(mat) आवाभ्याम् ‎(āvābhyām) अस्मत् ‎(asmat)
Genitive मम ('poetic) मे ‎(mama ('poetic) me) आवयोः (poetic) नौ ‎(āvayoḥ (poetic) nau) अस्माकम् (poetic) नः ‎(asmākam (poetic) naḥ)
Locative मयि ‎(mayi) आवयोः ‎(āvayoḥ) अस्मासु (poetic) अस्मे ‎(asmāsu (poetic) asme)