अहम्

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: अहम

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian *aĵʰám, from Proto-Indo-European *éǵh₂om. Compare Avestan 𐬀𐬰𐬇𐬨 (azə̄m), Ancient Greek ἐγώ (egṓ), Latin ego, Old English ic (whence English I).

Pronunciation[edit]

  • (Vedic) IPA(key): /ɐ.ɦɐ́m/
  • (Classical) IPA(key): /ˈɐ.ɦɐm/
  • Pronoun[edit]

    अहम् (ahám)

    1. I

    Declension[edit]

    Declension of अहम्
    Nom. sg. अहम् (aham)
    Gen. sg. मम (mama)
    Singular Dual Plural
    Nominative अहम् (aham) आवाम् (āvām) वयम् (vayam)
    Vocative
    Accusative माम् (mām) आवाम (āvāma) अस्मान् (asmān)
    Instrumental मया (mayā) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्माभिः (asmābhiḥ)
    Dative मह्यम् (mahyam) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्मभ्यम् (asmabhyam)
    Ablative मत् (mat) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्मत् (asmat)
    Genitive मम (mama) आवयोः (āvayoḥ) अस्माकम् (asmākam)
    Locative मयि (mayi) आवयोः (āvayoḥ) अस्मासु (asmāsu)

    Poetic Variants:

    Declension of अहम्
    Nom. sg. अहम् (aham)
    Gen. sg. मे (me)
    Singular Dual Plural
    Nominative अहम् (aham) आवाम् (āvām) वयम् (vayam)
    Vocative
    Accusative मा () नौ (nau) नः (naḥ)
    Instrumental मया (mayā) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्माभिः (asmābhiḥ)
    Dative मे (me) नौ (nau) नः (naḥ)
    Ablative मत् (mat) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्मत् (asmat)
    Genitive मे (me) नौ (nau) नः (naḥ)
    Locative मयि (mayi) आवयोः (āvayoḥ) अस्मे (asme)

    Descendants[edit]

    References[edit]

    1. ^ Richard Pischel (1900) Grammatik der Prakrit-Sprachen [Comparative Grammar Of The Prakrit Languages]‎[1], Varanasi: Motilal Banarasidass, published 1957