आलय

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from Sanskrit आलय ‎(ālaya).

Noun[edit]

आलय ‎(ālaym ‎(Urdu spelling آلی)

  1. place, home
    कार्यालय‎ ― karyā-lay ― place of work

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

आलय ‎(ā-layan, m

  1. house, dwelling
    हिमालय ‎(himā-laya) — abode of snow
  2. receptacle, asylum

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of आलय
Nom. sg. आलयः ‎(ālayaḥ)
Gen. sg. आलयस्य ‎(ālayasya)
Singular Dual Plural
Nominative आलयः ‎(ālayaḥ) आलयौ ‎(ālayau) आलयाः ‎(ālayāḥ)
Vocative आलय ‎(ālaya) आलयौ ‎(ālayau) आलयाः ‎(ālayāḥ)
Accusative आलयम् ‎(ālayam) आलयौ ‎(ālayau) आलयान् ‎(ālayān)
Instrumental आलयेन ‎(ālayena) आलयाभ्याम् ‎(ālayābhyām) आलयैः ‎(ālayaiḥ)
Dative आलयाय ‎(ālayāya) आलयाभ्याम् ‎(ālayābhyām) आलयेभ्यः ‎(ālayebhyaḥ)
Ablative आलयात् ‎(ālayāt) आलयाभ्याम् ‎(ālayābhyām) आलयेभ्यः ‎(ālayebhyaḥ)
Genitive आलयस्य ‎(ālayasya) आलययोः ‎(ālayayoḥ) आलयानाम् ‎(ālayānām)
Locative आलये ‎(ālaye) आलययोः ‎(ālayayoḥ) आलयेषु ‎(ālayeṣu)
Neuter a-stem declension of आलय
Nom. sg. आलयम् ‎(ālayam)
Gen. sg. आलयस्य ‎(ālayasya)
Singular Dual Plural
Nominative आलयम् ‎(ālayam) आलये ‎(ālaye) आलयानि ‎(ālayāni)
Vocative आलय ‎(ālaya) आलये ‎(ālaye) आलयानि ‎(ālayāni)
Accusative आलयम् ‎(ālayam) आलये ‎(ālaye) आलयानि ‎(ālayāni)
Instrumental आलयेन ‎(ālayena) आलयाभ्याम् ‎(ālayābhyām) आलयैः ‎(ālayaiḥ)
Dative आलया ‎(ālayā) आलयाभ्याम् ‎(ālayābhyām) आलयेभ्यः ‎(ālayebhyaḥ)
Ablative आलयात् ‎(ālayāt) आलयाभ्याम् ‎(ālayābhyām) आलयेभ्यः ‎(ālayebhyaḥ)
Genitive आलयस्य ‎(ālayasya) आलययोः ‎(ālayayoḥ) आलयानाम् ‎(ālayānām)
Locative आलये ‎(ālaye) आलययोः ‎(ālayayoḥ) आलयेषु ‎(ālayeṣu)

Descendants[edit]

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0153