आलय

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from Sanskrit आलय (ālaya).

Noun[edit]

आलय (ālaym (Urdu spelling آلی)

  1. place, home
    कार्यालयkaryā-layplace of work

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

आलय (ā-layan, m

  1. house, dwelling
    हिमालय (himā-laya)abode of snow
  2. receptacle, asylum

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of आलय
Nom. sg. आलयः (ālayaḥ)
Gen. sg. आलयस्य (ālayasya)
Singular Dual Plural
Nominative आलयः (ālayaḥ) आलयौ (ālayau) आलयाः (ālayāḥ)
Vocative आलय (ālaya) आलयौ (ālayau) आलयाः (ālayāḥ)
Accusative आलयम् (ālayam) आलयौ (ālayau) आलयान् (ālayān)
Instrumental आलयेन (ālayena) आलयाभ्याम् (ālayābhyām) आलयैः (ālayaiḥ)
Dative आलयाय (ālayāya) आलयाभ्याम् (ālayābhyām) आलयेभ्यः (ālayebhyaḥ)
Ablative आलयात् (ālayāt) आलयाभ्याम् (ālayābhyām) आलयेभ्यः (ālayebhyaḥ)
Genitive आलयस्य (ālayasya) आलययोः (ālayayoḥ) आलयानाम् (ālayānām)
Locative आलये (ālaye) आलययोः (ālayayoḥ) आलयेषु (ālayeṣu)
Neuter a-stem declension of आलय
Nom. sg. आलयम् (ālayam)
Gen. sg. आलयस्य (ālayasya)
Singular Dual Plural
Nominative आलयम् (ālayam) आलये (ālaye) आलयानि (ālayāni)
Vocative आलय (ālaya) आलये (ālaye) आलयानि (ālayāni)
Accusative आलयम् (ālayam) आलये (ālaye) आलयानि (ālayāni)
Instrumental आलयेन (ālayena) आलयाभ्याम् (ālayābhyām) आलयैः (ālayaiḥ)
Dative आलया (ālayā) आलयाभ्याम् (ālayābhyām) आलयेभ्यः (ālayebhyaḥ)
Ablative आलयात् (ālayāt) आलयाभ्याम् (ālayābhyām) आलयेभ्यः (ālayebhyaḥ)
Genitive आलयस्य (ālayasya) आलययोः (ālayayoḥ) आलयानाम् (ālayānām)
Locative आलये (ālaye) आलययोः (ālayayoḥ) आलयेषु (ālayeṣu)

Descendants[edit]

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0153