कुशीलव

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

कुश ‎(Kuśa) +‎ लव ‎(Lava)

Noun[edit]

कुशीलव ‎(kuśīlavam

  1. (in dual) Kuśa and Lava (R.)
  2. bard, actor, mime (Mn., MBh., Mṛcch., Mālatīm.)
  3. gossiper (L.)
  4. appellation of Valmiki (L.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of कुशीलव
Nom. sg. कुशीलवः ‎(kuśīlavaḥ)
Gen. sg. कुशीलवस्य ‎(kuśīlavasya)
Singular Dual Plural
Nominative कुशीलवः ‎(kuśīlavaḥ) कुशीलवौ ‎(kuśīlavau) कुशीलवाः ‎(kuśīlavāḥ)
Vocative कुशीलव ‎(kuśīlava) कुशीलवौ ‎(kuśīlavau) कुशीलवाः ‎(kuśīlavāḥ)
Accusative कुशीलवम् ‎(kuśīlavam) कुशीलवौ ‎(kuśīlavau) कुशीलवान् ‎(kuśīlavān)
Instrumental कुशीलवेन ‎(kuśīlavena) कुशीलवाभ्याम् ‎(kuśīlavābhyām) कुशीलवैः ‎(kuśīlavaiḥ)
Dative कुशीलवाय ‎(kuśīlavāya) कुशीलवाभ्याम् ‎(kuśīlavābhyām) कुशीलवेभ्यः ‎(kuśīlavebhyaḥ)
Ablative कुशीलवात् ‎(kuśīlavāt) कुशीलवाभ्याम् ‎(kuśīlavābhyām) कुशीलवेभ्यः ‎(kuśīlavebhyaḥ)
Genitive कुशीलवस्य ‎(kuśīlavasya) कुशीलवयोः ‎(kuśīlavayoḥ) कुशीलवानाम् ‎(kuśīlavānām)
Locative कुशीलवे ‎(kuśīlave) कुशीलवयोः ‎(kuśīlavayoḥ) कुशीलवेषु ‎(kuśīlaveṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0297