तर्कु

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *terkʷ- (to turn), whence also Sanskrit तर्क (tarka, twisted grass?), निष्टर्क्य (niṣ-ṭarkyá, what can be unscrewed) and probably verbal root तर्कयति (tarkayati, to conjecture, guess, speculate about). Cognates include Latin torqueō, Hittite 𒋻𒆪𒉿𒀭𒍣 (tarkuwanzi), and Old Church Slavonic тракъ (trakŭ). Per Lubotsky, Ancient Greek ἄτρακτος (átraktos) cannot related because of -κ- (-k-) and the initial (a).

Noun[edit]

तर्कु (tarkun, m

  1. spindle

Declension[edit]

Masculine u-stem declension of तर्कु
Nom. sg. तर्कुः (tarkuḥ)
Gen. sg. तर्कोः (tarkoḥ)
Singular Dual Plural
Nominative तर्कुः (tarkuḥ) तर्कू (tarkū) तर्कवः (tarkavaḥ)
Vocative तर्को (tarko) तर्कू (tarkū) तर्कवः (tarkavaḥ)
Accusative तर्कुम् (tarkum) तर्कू (tarkū) तर्कून् (tarkūn)
Instrumental तर्कुणा (tarkuṇā) तर्कुभ्याम् (tarkubhyām) तर्कुभिः (tarkubhiḥ)
Dative तर्कवे (tarkave) तर्कुभ्याम् (tarkubhyām) तर्कुभ्यः (tarkubhyaḥ)
Ablative तर्कोः (tarkoḥ) तर्कुभ्याम् (tarkubhyām) तर्कुभ्यः (tarkubhyaḥ)
Genitive तर्कोः (tarkoḥ) तर्क्वोः (tarkvoḥ) तर्कूणाम् (tarkūṇām)
Locative तर्कौ (tarkau) तर्क्वोः (tarkvoḥ) तर्कुषु (tarkuṣu)
Neuter u-stem declension of तर्कु
Nom. sg. तर्कु (tarku)
Gen. sg. तर्कुणः (tarkuṇaḥ)
Singular Dual Plural
Nominative तर्कु (tarku) तर्कुणी (tarkuṇī) तर्कूणि (tarkūṇi)
Vocative तर्कु (tarku) तर्कुणी (tarkuṇī) तर्कूणि (tarkūṇi)
Accusative तर्कु (tarku) तर्कुणी (tarkuṇī) तर्कूणि (tarkūṇi)
Instrumental तर्कुणा (tarkuṇā) तर्कुभ्याम् (tarkubhyām) तर्कुभिः (tarkubhiḥ)
Dative तर्कुणे (tarkuṇe) तर्कुभ्याम् (tarkubhyām) तर्कुभ्यः (tarkubhyaḥ)
Ablative तर्कुणः (tarkuṇaḥ) तर्कुभ्याम् (tarkubhyām) तर्कुभ्यः (tarkubhyaḥ)
Genitive तर्कुणः (tarkuṇaḥ) तर्कुणोः (tarkuṇoḥ) तर्कूणाम् (tarkūṇām)
Locative तर्कुणि (tarkuṇi) तर्कुणोः (tarkuṇoḥ) तर्कुषु (tarkuṣu)